به گزارش خبرگزاری انتخابتو، تیری فرمو که کمربند مشکی جودو نیز دارد و نویسنده کتاب «جودو» است، از اهمیت این فیلم، پیوند عمیق آن با فلسفه جودو و تاریخ فوق العاده اثری می گوید که سال ها نادیده گرفته شده و حالا با کیفیتی شایسته به سینماها بازمی گردد.
تیری فرمو می گوید: «من خودم جودوکار بودم، هم به عنوان رقیب و هم به عنوان مربی. این فیلم را برای اولین بار با آن پیشینه دیدم و در هر فرصتی آن را به دیگران نشان دادم. ما به همراه ژرار دوشو که مسئول بخش «کلاسیک کن» است، موفق شدیم آن را بازیابی کنیم. و اکنون در سینماها اکران خواهد شد. همه جودوکاران از جمله جودوکاران جوان فرصت تماشای این را خواهند داشت.»
نام فیلم سانشیرو سوگاتا است و درباره زندگی دانش آموزی است که زیر نظر جیگورو کانو که بعدها جودو را اختراع کرد تمرین می کند. داستان در اواخر قرن نوزدهم و تقریبا همزمان با تولد سینما اتفاق می افتد.
داستان پیروزی جودو بر هنر رزمی سامورایی جوجیتسو را توصیف می کند. اما مهمتر از آن، نشان می دهد که شخصیت اصلی فیلم، کانو، چه چیزی را می خواهد تبلیغ کند: نه فقط یک ورزش رزمی، بلکه مدرسه ای برای تربیت ذهن.
فرمو می گوید: «در کتابم نوشتم که جودو افراد کم حوصله را آرام می کند و ترسوها را از پوسته شان بیرون می آورد. این دقیقا همان پیامی است که فیلم می خواهد بدهد. او همچنین می گوید که وقتی قوی هستید، نیازی به نشان دادن آن ندارید. قوی بودن به معنای عدم توسل به خشونت است.»
کوروساوا این موضوع را انتخاب کرد زیرا پدرش نویسنده رمانی را که فیلم بر اساس آن ساخته شده بود می شناخت. استودیو توهو گفت که این فیلم به اندازه کافی ژاپنی نیست و بیش از حد آمریکایی است. این انتقاد تا آخر عمر متوجه کوروساوا بود. با این حال اوزو به دفاع از او پرداخت و گفت: این فیلم داستان کشور ما را روایت می کند. افسانه جودو در طول جنگ اکران شد و با استقبال زیادی روبرو شد، اما تا حد زیادی فراموش شد زیرا کوروساوا پس از آن فیلم های زیادی ساخت که مردم فقط درباره آن صحبت می کردند.
مدیر جشنواره کن می خواهد داستان دیگری درباره این فیلم بگوید: کوروساوا در سال 1961 فیلم «یوجیمبو» را ساخت که بسیار از فیلم «برای یک مشت دلار» سرجیو لئونه الهام گرفته شده بود. کوروساوا از شباهت شکایت کرد اما در نهایت آن را پذیرفت. و در سال 1965 نسخه جدیدی از افسانه جودو را با بازی توشیرو میفونه در نقش جیگورو کانو ساخت. موسیقی متن این فیلم به طرز عجیبی شبیه موسیقی انیو موریکونه بود. مطمئن نیستم که این یک انتخاب آگاهانه بود یا نه. اما من دوست دارم داستان را اینگونه تعریف کنم.”
منبع: جشنواره کن
5959
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین