چه بخواهیم و چه نخواهیم، هر چقدر هم که شعار بدهیم و ادعا کنیم، آمریکا میزبان جام جهانی است و تمام وعده های فیفا و اعتماد به دوستی با اینفانتینو کشک به جایی نرسیده است.
آمریکا همیشه و در همه جا ثابت کرده است که از گفتن و نشان دادن رسمی که برای قوانین بین المللی ارزشی قائل نیست خجالت نمی کشد. آنها هر کاری می خواهند با هرکسی که فکرش را بکنند انجام می دهند و هیچکس نمی تواند جلوی آنها را بگیرد. در نهایت ممکن است ما انتخاب خود را نکنیم و برویم، اما حالا که رفته ایم، باید بار تمام اتفاقاتی که افتاده را به دوش بکشیم.
اکنون هیچ کس نمی تواند ادعا کند که ما از رفتاری که با ما انجام شده یا خواهد شد غافل بودیم یا شگفت زده شدیم. آنقدر اتفاقات بد افتاده است، از ماجرای ویزا گرفته تا ماجرای زمان ورود به خاک آمریکا، غیبت ناظر و مدیر رسانه و داستان های دیگر که مشخص است با شروع جام و ورود به آمریکا چه چیزی در انتظارمان است.
هر تیم شرکت کننده در جام جهانی یک سهمیه بلیت از فیفا دارد تا در هر دوره به هواداران خود بدهد. در گذشته فروش این بلیت ها در بازار سیاه داستانی برای مقامات ایرانی ایجاد نمی کرد، اما این بار نه به خاطر تخلفات قبلی، بلکه به این دلیل است که آمریکا در کنار ماست و هر کاری می خواهد انجام دهد.
فدراسیون فوتبال هم مثل سازمان ملل در مقابل تمام توهین ها و رفتارهای قبلی کاری که کرد انجام داد و بیانیه ای داد و از فیفا خواست شما را برای خدا کار کند! اما همه ما می دانیم که اینفانتینو اجازه نمی دهد ترامپ به ما فشار بیاورد، حتی اگر بخواهد، نمی تواند آن را تحمل کند!
تصاویری که هر روز از نحوه بازرسی بازیکنان، مربیان و نمایندگان تیمها در شهرهای مختلف آمریکا منتشر میشود، هشداری جدی درباره نحوه رفتار ما میدهد. آمریکایی ها کاری به نام و ملیت شما ندارند، آنها خود را بالاتر از همه ملت ها، ستاره ها و حتی بزرگ ترین نام ها نمی دانند!
معاینه فیزیکی تیم ملی بلژیک قبل از ورود به آمریکا
فوتبال در آمریکا علیرغم همه سرمایه گذاری های انجام شده در چند دهه اخیر هنوز جزو 3 ورزش محبوب این کشور نیست و اگر هم بود برای یانکی ها اهمیتی نداشت! همانطور که ایمن حسین، ستاره لالیگای تیم سنگال را ساعت ها در فرودگاه شیکاگو با پرسش و پاسخ های توهین آمیز منتظر نگه داشتند، هنگام ورود به این کشور نیز او را در دمپایی پیله کردند.
شاید فکر کنید که این شیوه برخورد با کشورهای جهان سوم و به خصوص مسلمانان است، اما کوین دی بروین نه مسلمان است و نه جهان سوم! کنترل فیزیکی شدید تمام تیم هایی که وارد خاک آمریکا می شوند، بدون استثنا و بدون دوستی، به قول قدیمی ها هیچ چیز برای آمریکایی ها شرمنده نیست!
کاپیتان بلژیک با آن درخشش در سیتی به همه جای دنیا می رود، همه برایش فرش قرمز پهن می کنند، دورش جمع می شوند و با او عکس یادگاری می گیرند، برای دیدنش سرشان را می شکنند! اما در اینجا باید هویت خود را ثابت کنید و اگر کوچکترین نقصی در مدارک یا وسیله مشکوک وجود داشته باشد، سگ پلیس است!
تقریبا هر روز عکس یا فیلمی از نحوه برخورد ماموران امنیتی آمریکا با معروف ترین بازیکنان و مربیان جام جهانی منتشر می شود و حالا تصور کنید چه سرنوشتی در انتظار تیم ملی کشورمان است که اجازه اردو در آمریکا یا گرفتن ویزا برای همه اعضای تیم و حتی انجام سه بازی در این کشور را ندارد!
وقتی با ستارگان معروف کشورهای دوست و متحد این گونه برخورد می شود، کاملا برخلاف قوانین بین المللی فوتبال و سنت مهمان نوازی و احترام در سراسر جهان، حساب ایران که رسماً با این کشور در حال جنگ است، کاملاً روشن است!
همه ما می دانیم که پلیس مرزی ایالات متحده به ویژه در مرز مکزیک به سخت گیری معروف است. این بدان معناست که بازرسی مکزیکی های بسیار پر سر و صدا در مقایسه با رفتار آینده آمریکایی ها با ما بیشتر یک شوخی کودکانه است.
فراموش نکنیم که ایران تنها تیمی است که در این مسابقات 3 بار مورد بازرسی بدنی قرار گرفت، چون بعد از هر بازی باید آمریکا را ترک کنیم و دوباره برگردیم! شک نکنید در این بازرسی در آستانه هر مسابقه تا جایی که می توانند به بازیکنان و مربیان ما توهین می کنند، ما را معطل می کنند و روحیه بازیکنان و مربیان را تضعیف می کنند!
سپس بلافاصله به همه اطلاع دهید تا مسئولان بعداً فریاد بدبختی خود را بلند نکنند. این نباید فقط در مورد اشعه ایکس، اثر انگشت و عنبیه باشد، آنها نباید شما را با وقار و احترام به محل مسابقه ببرند!