بعدی- در حالی که علم پزشکی مدرن بیش از هر زمان دیگری بر رابطه مستقیم بین ذهن و بدن تأکید میکند، دانستن راههایی برای تخلیه بارهای عاطفی از بافتهای بدن کلید غلبه بر درد مزمن و دستیابی به تعادل پایدار در سلامت روان است.
به گزارش انتخابتو به نقل از Psychology Today، در دنیای پر سرعت امروز، ما معتقدیم که زخمهای عاطفی و تجربیات دردناک گذشته خود به خود در طول زمان ناپدید میشوند. اما یافته های اخیر در روانشناسی و علوم اعصاب حقیقتی متفاوت و گاهی تکان دهنده را آشکار کرده است: بدن ما هرگز فراموش نمی کند. درد عاطفی که در مراحل اولیه زندگی رخ می دهد اغلب در بافت های بدن ما جمع می شود.
دکتر دی، روانپزشک معروف و نویسنده کتاب محبوب بدن فراموش نکنید (2003). بیسل ون در کولک معتقد است که ضربه های باقی مانده در بدن می تواند منجر به مشکلات جدی سلامت روان، دردهای فیزیکی مزمن و حتی بیماری های جسمی غیر قابل درمان شود. اما شواهد علمی امیدوارکننده ای وجود دارد که نشان می دهد با بازگشت به بدن و مقابله آگاهانه با این دردها، نه تنها می توان روند فرسایشی این آسیب ها را متوقف کرد، بلکه می توان مسیر سلامتی را نیز بازگرداند.
دیوار بلندی به نام درد عاطفی
در مسیر دستیابی به رفاه و سلامت روانی، به تدریج یاد می گیریم که تجربیات ظریف و درونی خود را مشاهده کنیم. مشاهده درد فیزیکی در مراحل اولیه آسان است. به عنوان مثال، همه ما به وضوح درد شکستگی استخوان را احساس می کنیم. با این حال، همانطور که آگاهی ما افزایش می یابد، متوجه می شویم که لایه های پنهانی در تجربیات ما وجود دارد. ممکن است ببینیم که در اطراف برخی افراد مضطرب می شویم یا در مراحل پیشرفته تر متوجه مفاهیم ظریفی مانند مقاومت درونی، اعتیاد و تلاش بیش از حد برای کنترل اوضاع شویم.
مشاهده دقیق این تجربیات به ما امکان می دهد از آنها فراتر برویم. با این حال، برای رسیدن به این سطح از آرامش، ابتدا باید با «صدای بلند» درون خود مقابله کنیم. این صداهای بلند اغلب انباشته شدن درد عاطفی است که مانند دیوار بزرگی بین ما و شادی ایستاده است.
گذر از مراحل پنهان شدن: چرا باید درد ببینیم؟
گذار به مراحل متعالی رشد ذهنی مستلزم رویارویی با جنبه هایی از وجودمان است که در طول زندگی از آنها اجتناب کرده ایم. اینها قسمت هایی هستند که ما واقعاً نمی خواهیم ببینیم. خاطرات آزار، غفلت، یا آزار عاطفی دوران کودکی. در این مسیر اغلب نیاز به حضور یک درمانگر متخصص است، اما علاوه بر درمان، تمریناتی نیز وجود دارد که به ما کمک می کند تا از شر این دردها از بدن خلاص شویم.
هشدار جدی: مقابله با درد عاطفی دردناک است. به گفته شوبینر و بتزولد (2010)، برای رهایی از یک احساس، لازم است آن را به طور کامل تجربه کنید. به عبارت دیگر، شما باید غم، عصبانیت، ناامیدی و تنهایی خود را مستقیماً بدون هیچ مقاومت و اجتنابی در سلول های بدن خود احساس کنید. دردی که در درون ما می ماند دردی است که هرگز به طور کامل تجربه نشده است. شاید به این دلیل که در زمان حادثه خیلی جوان بودیم یا شاید توانایی تحمل این همه فشار را نداشتیم.
فراتر از کلمات؛ تمرین رهاسازی فیزیکی درد روانی
در حالی که نوشتن خاطرات و عبارات درونی ابزار قدرتمندی برای پردازش احساسات است، گاهی اوقات برخی از احساسات آنقدر عمیق در ماهیچه ها و لایه های عصبی ما جای می گیرند که کلمات نمی توانند آنها را بیان کنند. در این مرحله، تمرینات “آرامش فیزیکی” اهمیت پیدا می کند.
20 دقیقه برای انجام این تمرین وقت بگذارید و در محیطی آرام و خلوت مستقر شوید. به یک درد کوچک یا آسیب قدیمی فکر کنید که هنوز با خود حمل می کنید. به عنوان مثال، یک کینه قدیمی نسبت به یک دوست دوران کودکی. سپس مراحل زیر را دنبال کنید:
۱. رو به جسد: با انقباض عضلات شروع کنید. مشت های خود را گره کنید، عضلات بازو و سپس پاهای خود را منقبض کنید. در نهایت، خود را محکم در آغوش بگیرید و تمام بدن خود را منقبض کنید. در حالی که خود را در آغوش گرفته اید چند نفس عمیق بکشید.
۲. یادآوری حافظه: موقعیتی را که در گذشته شما را ناراحت کرده بود به خاطر بسپارید. تجربه را تجسم کنید و بر احساس آن در بدن خود تمرکز کنید. اجازه دهید این احساسات با تمام قدرت در حواس پنج گانه شما جریان یابد.
۳. اسکن بدن: کل بدن خود را بررسی کنید. چه احساسی دارید؟ آیا سوزن سوزن شدن، گرما، گرفتگی عضلات، لرز یا فشار وجود دارد؟ هر احساسی را که احساس می کنید نام ببرید.
۴. مجوز صادرات: اجازه دهید بدن شما هر طور که می خواهد واکنش نشان دهد. اگر نیاز دارید به بالش ضربه بزنید، فریاد بزنید یا گریه کنید، خودداری نکنید. بدن در تلاش است تا این انرژی عاطفی را خارج کند. این کار را در محیطی امن انجام دهید تا به خود یا دیگران آسیب نرسانید.
۵. شفقت و پذیرش: قدر خود را بدانید که برای مقابله با این درد به اندازه کافی شجاع هستید. برای هر احساس دشوار پیامی از عشق و پذیرش بفرستید تا بدانند دیگر نیازی به ماندن در بدن شما ندارند.
۶. گوش دادن به خرد درونی: آرام باشید و ببینید آیا این احساسات پیامی برای شما دارند یا خیر. آیا بدن شما سعی دارد به شما بگوید که باید بیشتر به خودتان توجه کنید یا خودتان را بیشتر بپذیرید؟ اگر این احساسات زبان داشتند چه می گفتند؟
۷. تجسم رهایی: تصور کنید فضای اشغال شده توسط این احساسات اکنون خالی است. می توانید تصور کنید که درد مانند دود سیاه از سینه شما خارج می شود یا مانند آبی گل آلود از پاهای شما به زمین می ریزد.
نشانه های نجات؛ وقتی بدن از خواب بیدار می شود
پس از انجام این تمرین، ممکن است علائمی مانند لرزش عضلانی، لرزش پلک ها و حتی گرفتگی موقتی را تجربه کنید. اگرچه ممکن است این موقعیت ها در ابتدا نگران کننده به نظر برسند، اما در واقع نشانه های مثبت ترشحات تروما هستند. در تکنیک های سوماتیک درمانی، سوزن سوزن شدن و سوزن سوزن شدن فرآیند طبیعی بازگشت سیستم عصبی به حالت تعادل در نظر گرفته می شود.
جالب است بدانید که حیوانات نیز به طور غریزی بدن خود را به شدت تکان می دهند تا انرژی ناشی از ترس را پس از تجربه یک موقعیت خطرناک یا ضربه آزاد کنند. مردم نیز از طریق این تمرینات به همان مکانیسم طبیعی بازگشت به آرامش می رسند. با تکرار این روند، به تدریج احساس سبکی و آزادی خواهید کرد و ظرفیت بیشتری برای کنار آمدن با چالش های روزمره زندگی به دست خواهید آورد.