خواب های عجیب حسن روحانی در این لحظه حساس!

انتخابتو: اخیراً زمزمه هایی در رسانه ها و شبکه های اجتماعی شنیده می شود که نام حسن روحانی در میان آنها حرف اول را می زند. برخی این را نشانه تلاش مجدد او و حلقه نزدیکش برای بازگشت به صحنه سیاسی می دانند. منتقدان می‌گویند روحانی، اعوان و حامیان آنها از جمله محمدجواد ظریف و یک شبکه رسانه‌ای و لابی‌های اروپایی در تلاش هستند تا از فضای ایجاد شده در کشور و برخی احتمالات «ماهی خود را بگیرند» و بار دیگر خود را به عنوان آلترناتیو سیاسی قرار دهند.

پشت صحنه توییتی که برخی افراد آن را تکرار کردند

برای روشن شدن این حوزه مروری بر برخی واکنش های اخیر مفید است. روزنامه خراسان در یادداشتی انتقادی درباره مصطفی شریف زارچی، استاد دانشگاه شریف نوشت: این رفتارهای متناقض نشان می دهد که هدف او (شریف زارچی) تعریف موفقیت سیاسی از طریق رادیکالیزه شدن فضا است، راهی که در نهایت تنها به نفع نتانیاهو و اسرائیل ختم خواهد شد. به گفته نویسنده این یادداشت، ماجرا زمانی جذابتر شد که شریفی سرچی برای جلب توجه بیشتر در صفحه X نوشت: «علی خامنه ای رهبر من نیست» بی ربط.

این اظهار نظر موجی از واکنش ها را به همراه داشت. موضوع، خود شریفی زارچی نیست، موضوع محتوای آن توییت است، به ظاهر منفی اما اساساً یک پروژه احتمالی را توصیف می کند.

نکته قابل توجه دیگر این است که توئیت موتیف مانند شریفی زرچی بارها توسط برخی از کاربران توییتر بازنشر شده است. کاربران منتسب به این جریان عمدتاً نزدیک به حسن روحانی هستند. از سوی دیگر روحانی فعلاً سکوت اختیار کرد و واکنشی علنی به این تحولات نشان نداد.

حسن روحانی؛ یک نگهبان جاه طلب

هم اکنون حسن روحانی یکی از نسل اول مدیران امنیتی-سیاسی جمهوری اسلامی محسوب می شود. او سیاستمداری است که دو دوره ریاست جمهوری را برعهده داشت. با این حال، دوره دوم او با انتقادات گسترده ای به دلیل شکست های متعدد به ویژه در حوزه های اقتصادی و معیشتی همراه بود. قرار بود برجام گره را باز کند و تغییرات ملموسی ایجاد کند، اما این اتفاق نیفتاد. اما در سال های پس از دولت روحانی اوضاع به حدی بدتر شد که بخشی از جامعه با ناامیدی از آن دوران پشیمان شدند.

با وجود این، تلاش احتمالی روحانی و اطرافیانش برای بازنگری در برخی مواضع در نگاه منتقدان بیشتر مضحک به نظر می رسد تا جدی. بعید به نظر می رسد فردی که در دوران ریاست جمهوری خود نتوانسته بسیاری از مشکلات ساختاری را حل کند، امروز به عنوان یک “نجات دهنده” دیده شود. حقیقت این است که روحانی و اطرافیانش همچنان در تلاش هستند تا با کمک یک باند رسانه ای فعال بر افکار عمومی به ویژه قشر متوسط ​​و تحصیلکرده تأثیر بگذارند.

اما حقیقت تلخ این است که هم روحانی و هم اطرافیان او بخشی از مسیر بحران امروز هستند. از این منظر شاید بهترین گزینه برای آنها بازنشستگی سیاسی باشد. مانند بسیاری از گروه های دوست و دشمن که در این نظام زندگی کرده اند، در نهایت در شکست جمعی سهم دارند.

آقا ما را با یک کنفرانس خوشحال کنید.

در چنین شرایطی شاید بد نباشد که حسن روحانی یک نشست خبری برگزار کند و بازنشستگی سیاسی خود را به صراحت اعلام کند و از فکر بدیل بودن خلاص شود.