دریاچه ارومیه احیا شد/ افزایش 68 سانتی متری سطح آب

دریاچه ارومیه احیا شد/ افزایش 68 سانتی متری سطح آب

احمد بایبوردی رئیس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی آخرین وضعیت دریاچه ارومیه را تشریح کرد و گفت: تراز آب این پهنه آبی در بهمن ماه سال 1404 به حدود 1270.12 تا 1270.18 متر رسید که نسبت به مدت مشابه پارسال بین 62 تا 68 سانتی متر افزایش داشته است.

به گزارش ایرنا، وی افزود: با افزایش سطح، وسعت سطح آب دریاچه نیز به میزان قابل توجهی افزایش یافت. از حدود 481 کیلومتر مربع به حدود 870 تا 900 کیلومتر مربع در سال گذشته افزایش یافته است. مشکلی که حکایت از بهبود نسبی شرایط آب در حوضه دریاچه ارومیه دارد.

رئیس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی پیشی گرفتن از میانگین بلندمدت بین 70 تا 115 درصد و رسیدن دبی رودخانه ها به حدود 22 متر مکعب در ثانیه را از عوامل اصلی این روند مثبت عنوان کرد و گفت: شرایط اقلیمی سال آبی جاری نقش تعیین کننده ای در افزایش سطح مقطع داشت.

بایبوردی با اشاره به اقدامات انجام شده در چارچوب برنامه های احیای دریاچه ارومیه افزود: طرح هایی مانند مدیریت مصرف آب در بخش کشاورزی، تثبیت مراکز نمک و طرح های انتقال آب اثرات مکملی در بهبود وضعیت داشته است اما پایداری این شرایط بدون اصلاحات ساختاری امکان پذیر نخواهد بود.

وی تصریح کرد: تراز فعلی دریاچه ارومیه با وجود بهبودهای اخیر همچنان تقریباً چهار متر زیر تراز بلندمدت است و تثبیت شرایط احیا شده در درجه اول به تداوم بارندگی ها، آب شدن برف های بهاری و کاهش فشار بر منابع آبی به ویژه در بخش کشاورزی بستگی دارد.

دریاچه ارومیه بین 2 استان آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی قرار دارد.

در سال 1377 مساحت این دریاچه تقریباً 6 هزار کیلومتر مربع بود و از نظر وسعت در رتبه بیست و پنجمین دریاچه بزرگ جهان قرار گرفت.

دریاچه ارومیه با 32 میلیارد متر مکعب در سال 1374 بیشترین حجم آب را داشت.

این دریاچه به عنوان بزرگترین دریاچه داخلی ایران، بزرگترین دریاچه آب شور خاورمیانه و ششمین دریاچه بزرگ آب شور جهان شناخته می شد.

بیشتر آب این دریاچه از رودخانه های زرین رود، سیمین رود، تلچرود، گدار چای، باراندوزچای، شهرچای، نازلی چای و ذوالچای تامین می شود.

کارشناسان کاهش نزولات جوی و افزایش تبخیر ناشی از تغییرات اقلیمی و همچنین احداث و استفاده بی رویه از بیش از 90 سد در حوضه، برداشت بی رویه آب های زیرزمینی، کشاورزی ناپایدار و انتقال منابع آبی بدون ارزیابی زیست محیطی را از مهمترین دلایل بحرانی بودن این دریاچه عنوان می کنند.