پس از پایان بحران، بسیاری از افراد حتی اگر به زندگی روزمره خود بازگردند، انگیزه خود را از دست می دهند. این حالت با احساس پوچی، عدم علاقه به کار و فعالیت قبلی، خستگی مداوم و از دست دادن حس هدف همراه است. مغزی که برای مدت طولانی تحت استرس شدید قرار داشته و برای زنده ماندن تلاش می کند، پس از بحران وارد مرحله از دست دادن انگیزه می شود.
به گزارش بهداشت نیوز، این وضعیت می تواند در بین کارکنان نیز رخ دهد و بر عملکرد شغلی، خلاقیت و رضایت شغلی تأثیر منفی بگذارد.
فردی که قبلاً مشتاقانه تحقیق و تدریس می کرد، اکنون ساعت ها پشت میز می نشیند اما نمی تواند کاری را شروع کند و احساس می کند “هیچ چیز ارزش امتحان کردن را ندارد”.
یا افرادی که قبل از بحران به پروژه های کاری و پیشرفت شغلی علاقه زیادی داشتند، اکنون حتی از شرکت در جلسات تیم اجتناب می کنند و انگیزه ای برای انجام وظایف روزانه پیدا نمی کنند.
راهکارهای عملی روانشناختی:
1. فعالیت های روزانه خود را دوباره شروع کنید: با کارهای کوچک و قابل انجام در محل کار و خانه شروع کنید. حتی اگر انگیزه کم باشد، فعالیتهای ساده مانند مرتب کردن میز، پاسخ دادن به چند ایمیل یا پیادهروی کوتاه میتواند چرخه بیعلاقگی را بشکند.
2. اهداف کوچک و معنی دار تعیین کنید. به جای تمرکز بر اهداف بزرگ قبل از بحران، اهداف کوتاه مدت و واقع بینانه تعیین کنید. به عنوان مثال، تکمیل بخش کوچکی از یک پروژه یا کمک به یکدیگر در طول روز.
3. حفظ تماس اجتماعی و حمایت متقابل انزوا و بی تفاوتی را بدتر می کند. صحبت با همکاران، شرکت در جلسات گروهی و به اشتراک گذاشتن تجربیات به شیوه ای کنترل شده می تواند حس تعلق و انگیزه را به شما بازگرداند.
4. مراقبت از بدن و برنامه منظم خواب کافی، تغذیه مناسب، ورزش سبک و نور طبیعی پایه های مهمی برای بازیابی انگیزه هستند.
اگر فقدان انگیزه ادامه پیدا کرد و عملکرد کاری یا کیفیت زندگی را به طور جدی تحت تاثیر قرار داد، توصیه می شود در صورت تداوم مشکل برای معاینه با روانشناس یا روانپزشک مشورت کنید. پردازش تجربیات و دریافت پشتیبانی حرفه ای می تواند به سرعت بهبودی کمک کند.
این وضعیت موقتی است و با صبر و حوصله، اقدامات کوچک اما منسجم و حمایت محیط اجتماعی، بسیاری از افراد موفق به بازسازی انگیزه و معنای زندگی حرفه ای خود می شوند.