احمد زیدآبادی روزنامه نگار در کانال تلگرامی خود نوشت: هر بلایی باید ما را به خود بیاورد نه اینکه خودمان را از دست بدهیم.
به خود آمدن در اثر بلا مانع از تکرار آن می شود و از دست دادن خود در نتیجه راه را برای تکرار آن هموار می کند.
شخصی گفت؛ تنها چیزی که الان برای من وجود دارد این است که آنها “رفتند” مهم نیست که چه اتفاقی می افتد!
این گونه گفتگوها نشانه از دست دادن خود در اثر فاجعه است.
آنچه واقعاً برای جامعه بشری اهمیت دارد «اندازه» است. زندگی کشورها، ملت ها و فرزندان آنها همیشه به “آینده” بستگی دارد. اگر «بعد» باید قربانی «قبل» شود، بهترین راه این است که خودمان را در دریا غرق کنیم!
در فضای مجازی فیلم هایی از پدر و مادر داغدار به خصوص پدر سپهر دیده ام که عظمت روحیه و حضور فوق العاده آنها را نشان می دهد. بعدا زنگ می زدند.
چنین افراد گمنامی از بسیاری از افراد مشهور آگاهتر و بزرگتر هستند و می توانند الگوی جامعه باشند.
به گفته وریا غفوری، اینها کسانی نیستند که در ساحل امن بنشینند و با خون جوانان این کشور دست به کار سیاسی بزنند و تجارت کنند، بلکه عاشقان و دلسوزان واقعی مردم و کشور خود هستند!