اما این رویداد فرهنگی حتی در سختترین برهههای تاریخ کشور مانند سالهای جنگ تحمیلی، دوران اپیدمی کرونا، دورههای پرتنش اجتماعی در سالهای 1387، 1395 و 1380 و متأسفانه آخرین روزهای داغ که برخی اعتراضها منجر به آزار، خشونت و کشتار جمعی علیه شهروندان ایرانی شد، ادامه یافت. پایه پایدار برای آینده سینمای این سرزمین ها فراهم شد.
تداوم جشنواره فیلم فجر ظرفیت و قدرت سینما را به عنوان یک رسانه موثر فرهنگی به نمایش می گذارد. رسانه ای که بتواند عنصر همبستگی و همدلی فعالان و مخاطبانشان باشد و بتواند چرخه تولید را حتی در شرایط بحرانی فعال نگه دارد. در این دوره ها سینما نقشی فراتر از سرگرمی ایفا کرد و تبدیل به پناهگاه فرهنگی شد. جایی که مخاطب غرق در فضای داغ اجتماعی برای دقایقی آرامش، دوستی و بازاندیشی را تجربه می کند.
از سوی دیگر اعلام آمادگی بیش از صد فیلم برای حضور در مراحل انتخاب و ارزیابی جشنواره نشان از تداوم و رونق تولید در سینمای ایران دارد. این آمار نشان می دهد با وجود مشکلات فراوان اقتصادی و عملیاتی، فیلمسازان مسئولیت اجتماعی خود را در قبال مخاطب فراموش نمی کنند و تولید آثار سینمایی را به طور جدی افزایش می دهند. در این میان سهم بیش از 30 درصد فیلمسازان جوان و جدید در عرصه سینما نشانه بارز پویایی، ظرفیت سازی و شکوفایی نسل جدید در عرصه فیلمسازی است و آینده ای پویا را برای سینمای ایران نوید می دهد.
آنچه در اعطای جایزه به این شکل مهم است، درک متقابل، همدلی و رفاقت با وجود همه تفاوت های عقیدتی و سیاسی بین سینماگران و مدیران در مناصب قدرت است.
در این شرایط بحرانی، تهیه کننده نیاز به توجه، همدلی و شنیدن دردهای آنها دارد. پرهیز از رفتارهای خشونت آمیز و برخوردها رمز موفقیت در ترویج سینماست. حتی هستند کسانی که روزگاری از هنرمندان محبوب و محبوب این دیار بودند، اما اکنون به دلیل دیدگاه های شخصی یا سیاسی خود وطن و دیار را ترک کردند و یا بر طبل مخالفت و تخریب در محافل اپوزیسیون کوبیدند. خوشبختانه در این سال ها دبیری با قدرت وحدت و همدلی که پدرانه و هوشمندانه این سکان توانمند فرهنگی را هدایت می کرد، خردمندانه انتخاب شد.
5959
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین