تعداد زنان شاغل در بخش صنعت در پایان پاییز 1404 نسبت به سال قبل بیش از 120 هزار نفر کاهش داشته است. کارشناسان دلیل اصلی افزایش بیکاری زنان را بحران اقتصادی کشور می دانند.
بر اساس گزارش دنیای اقتصاد، بیشتر کارگران زن در بخش صنعتی در کارگاه های کوچک در محیط شهری کار می کنند. در ماه های اخیر بسیاری از این شرکت ها به دلیل مشکلاتی مانند عدم تعادل انرژی، جنگ و قطعی اینترنت فعالیت خود را متوقف کرده اند. در نتیجه کارکنان این واحدها به جمع بیکاران انبوه اضافه شدند.
بیش از 121 هزار زن در این بخش نسبت به پاییز سال گذشته شغل خود را از دست دادند و در همین مدت بیش از 1000 شغل برای مردان ایجاد شد. با توجه به اینکه مجموع اشتغال زنان در این بخش حدود یک میلیون نفر تخمین زده می شود، از دست دادن نزدیک به 10 درصد از این فرصت های شغلی تنها در یک سال زنگ خطر جدی برای بازار کار زنان در این بخش است.
نگاه دقیقتر نشان میدهد که منشأ این تحولات را نه در جنسیت نیروی کار، بلکه در ماهیت محیطهای کاری که قرار است تعطیل شوند، جستجو کرد. اقتصاد ایران که تحت فشار تورم مزمن، مالیاتهای سنگین و نوسانات شدید نرخ ارز قرار دارد، وضعیتی را تجربه میکند که حیات بسیاری از شرکتهای تولیدی را با تردید جدی مواجه میکند.
از سوی دیگر، بخش قابل توجهی از زنان در صنایع کوچک و کارگاه های شهری مشغول به کار هستند. همین واحدها که به دلیل قطعی مکرر برق، در دسترس نبودن ژنراتورهای شهری و فشارهای رکود اقتصادی بیش از سایر مشاغل متحمل خسارت شده بودند، در برخی موارد تعطیل شدند. آنچه بیش از هر عامل دیگری در حال رخ دادن است، تضعیف و خفقان صنایع کوچک است. بخش هایی که اکثریت نیروی انسانی را زنان تشکیل می دهند.
تورم مزمن حاکم بر اقتصاد، آغاز جنگ 12 روزه، مالیات مضاعف سازمان امور مالیاتی بر تولیدکنندگان، افزایش افسارگسیخته نرخ ارز و متعاقب آن کاهش ارزش پول ملی عواملی بودند که فشار زیادی بر واحدهای صنعتی وارد کردند.
همه این عوامل باعث شده اند که صنایع کوچک به تدریج از چرخه اقتصادی کشور خارج شوند. از سوی دیگر، اکثریت نیروی کار در این بخش ها را زنان تشکیل می دهند. بنابراین تضعیف صنایع کوچک به طور مستقیم بر وضعیت اشتغال زنان تأثیر گذاشته و شکافهای موجود در بازار کار را عمیقتر کرده است.