بعدی- بن بست کنونی بین ایران و ایالات متحده به رقابتی در مقیاس بزرگ بر سر ظرفیت ذخیره سازی نفت تبدیل شده است تا یک درگیری صرفا نظامی. دولت ترامپ محاصره دریایی تنگه هرمز را در 13 آوریل 2026 (24 آوریل 1405) آغاز کرد تا با قطع صادرات و پر کردن مخازن خشک و شناور ایران، تهران را مجبور به بستن چاه های نفت خود کند.
بر اساس این گزارش با این حال، به گفته فارین پالیسی، ایران همچنان به مقاومت و «مزاحم نشوید» ادامه می دهد. از کجا
تهران در سال های 2012 و 2019 تحت تحریم های سنگینی قرار گرفت و در آن زمان صادرات نفت ایران تقریبا متوقف شد و تولید نفت کاهش یافت. اما ایران از این بحران ها جان سالم به در برد بدون اینکه آسیب جدی به میادین نفتی خود وارد کند.
با وجود محاصره، تانکرهای نفتی همچنان از جزیره خارگ تردد می کنند. ایران از نفتکش های قدیمی به عنوان ذخیره سازی شناور استفاده می کند و همچنین به دنبال مخازن جدید ذخیره سازی است.
یک تحلیلگر ارشد می گوید: «هنوز هیچ نشانه ای از توقف اجباری تولید ایران وجود ندارد. نفتکش ها همچنان در حال حرکت هستند». ایران با این ترفندها زمان می خرد و فشار آمریکا را خنثی می کند.
متحدان آمریکا رنج می برند
بزرگترین ضعف استراتژی آمریکا این است که متحدان خود بهای محاصره را می پردازند. عراق، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، کویت و قطر مجموعا تولید بیش از 11 میلیون بشکه نفت در روز را متوقف کردند. عراق به شدت آسیب دیده است و احتمالاً تا سال 2028 به تولید قبل از جنگ باز نخواهد گشت.
در کوتاه مدت، سرنوشت این بحران به ظرفیت ذخیره سازی نفت ایران بستگی دارد. اما مهمتر ساختار قدرت در تهران است. تا زمانی که تشکیلات مقاوم در برابر فشار در قدرت باقی بماند و متحدان آمریکا بیشتر از ایران هزینه کنند، دلیلی برای تسلیم شدن تهران وجود ندارد. به زبان ساده: ایران ترفندهای فنی را نمی شناسد و اراده سیاسی برای کوتاه آمدن ندارد.
