«ماریا» به باکس آفیس ایران نگاه نمی کرد. ماجرای تهدید به قتل یک بازیگر!

مهدی اصغری ازغندی کارگردان فیلم سینمایی «ماریا» که چندی پیش بدون اکران در سینماها به صورت آنلاین اکران شد، درباره این تصمیم گفت: اکران اینترنتی تصمیم تهیه کننده بود و سالن های سینما به دلیل شرایط خاص کشور در زمان جنگ فروش خوبی نداشتند، بنابراین تصمیم گرفتیم این فیلم را به صورت آنلاین اکران کنیم. ابتدا تصمیم گرفتیم این فیلم را در سینماها نمایش دهیم و بخشی از کار را قبلا انجام داده بودیم، اما زمانی که کشور وارد جنگ شد، نمایش آنلاین آن را انتخاب کردیم.

وی درباره دلیل تبلیغات کم این فیلم گفت: تهیه کننده بودجه ای برای تبلیغات اختصاص نداد.

این کارگردان با بیان اینکه این فیلم برای جشنواره های خارج از کشور در نظر گرفته شده بود، گفت: از ابتدا می دانستیم که این فیلم برای جشنواره های بین المللی ساخته می شود، هزینه تولید «ماریا» 3 میلیارد تومان بوده است، در فضایی که فیلم های ایرانی زیادی با بودجه 70 تا 80 میلیارد تومانی فیلمبرداری می شود، ساخت یک فیلم با بودجه محدود، تولید فشرده و لوکیشن های مختلف (لوکیشن های متفاوت و لوکیشن های مختلف) کار بسیار سختی بود. تهران.

وی افزود: در تولید این اثر با محدودیت‌های خاصی مواجه شدیم و به همین دلیل می‌دانستیم که راه درآمدزایی از گیشه سینمای ایران نیست و طبیعتاً باید روی لایه‌هایی از فیلم کار می‌کردیم که مخاطب خود را در جشنواره‌های بین‌المللی پیدا کند. این فیلم در جشنواره های بین المللی جوایزی کسب کرد و ما تقریباً سرمایه خود را پس گرفتیم.

اصغری با اشاره به اینکه پانته آ پناهی ها و صابر ابر نیز در این فیلم حضور داشتند، گفت: ما 2 بازیگر داشتیم که در ساخت این فیلم به ما کمک کردند و مهربان بودند، بنابراین سکانس های فیلم کمتر بود چون ماهانه زمان محدودی با آن ها داشتیم، اگر قرار بود 50 میلیارد تومان برای ساخت این فیلم هزینه کنیم، طبیعی بود که از زندگی روزمره آدم ها و شخصیت های معروف نزدیک تر باشیم.

این فیلمساز ساخت فیلم «ماریا» را اینگونه توصیف کرد: ابتدا قرار بود فیلمنامه دیگری با کمی تفاوت با «ماریا» بسازم که برای دریافت پروانه ساخت با مشکل مواجه شدیم. با توجه به اینکه سرمایه گذار منتظر شروع پروژه بود، فیلمنامه «ماریا» و نسخه کوتاه آن را که قبل از این پروژه نوشته بودیم بازنویسی کردیم و تولید را آغاز کردیم. اولین اجرای این اثر در توکیو، سپس در فرانسه، سپس در کشورهای دیگر و در نهایت در ایران روی صحنه رفت.

وی آشنایی با موضوع فیلم را اینگونه بیان کرد: دوستی داشتم که فیلم کوتاهی را فیلمبرداری می کرد و بازیگری هم نژاد در این فیلم کوتاه نقش یک فاحشه را بازی می کرد. پس از اکران این فیلم، خانواده این بازیگر که از این همکاری بی اطلاع بودند، با دیدن پسرشان در نقش چنین شخصیتی عصبانی شدند و او را تهدید به کشتن کردند. این بازیگر به دوستمان گفت که خانواده اش تحمل ندارند و به او توصیه کرد که فرار کند. این اتفاق در ذهنم ماند و انگیزه من برای نوشتن فیلمنامه «ماریا» شد.

این کارگردان درباره استفاده از موسیقی گواتی در این فیلم گفت: در «ماریا» نوعی فضای تلفیقی از توهم و واقعیت وجود دارد و ما از هر چیزی که به ایجاد این فضا کمک می کند استفاده کردیم. مراسم گواتی نوعی رویا و توهم با ریتمی خاص است و لحظه ای مخاطب را از واقعیت دور می کند.

وی درباره داستان فیلمش اینگونه توضیح داد: در «ماریا» گروهی کارگردان داشتیم که عمدتاً با تصویری دور از واقعیت سروکار داشتند. این افراد در مواجهه با یک ملت یا یک واقعیت عینی با واقعیت در تضاد بودند. به عنوان مثال، دختری که قرار بود در فیلم این گروه بازی کند، آنها را به معمایی پیچیده تر از خود فیلم کشاند. به عبارت دیگر، گروه فیلم بر اساس زندگی فردی که به خوبی نمی شناختند، داستانی را تهیه کردند، اما سپس با خانواده فردی آشنا شدند که زندگی واقعی او مثال زده شد. در این میان، نوعی کنایه ضمنی نیز وجود دارد که چگونه کارگردان می تواند در دام تطبیق واقعیت بیفتد.

این کارگردان با اشاره به محدودیت مخاطبان «ماریا» گفت: وقتی به سراغ داستانی می رویم که زندگی یک گروه تولید فیلم است نه زندگی مردم عادی جامعه، طبیعتاً از همان ابتدا می پذیریم که قسمت زیادی از مخاطب را از دست بدهیم. البته مردم با کار سینمایی آشنایی ندارند، مثلاً دقیقاً نمی دانند که وظیفه مدیر تولید، مدیر پروژه، تهیه کننده یا کارگردان چیست و به همین دلیل نمی توانند به راحتی با فیلم ها ارتباط برقرار کنند.

وی ادامه داد: «ماریا» دارای پلان های مختلف و در هم تنیده زیادی است که انبوه این روایت های پراکنده و پیچیده مخاطب را به کسانی که سینما را در سطوح حرفه ای تری دنبال می کنند محدود کرده است.

این کارگردان با اشاره به محدودیت های تولید «ماریا» گفت: این فیلم در 30 جلسه فیلمبرداری شده است. بسیاری از فیلم های ایرانی در 4 تا 6 ماه فیلمبرداری می شوند. «ماریا» بیش از 20 لوکیشن دارد و همه دوستان گروه کارگردانی از شاگردان کلاس های فیلمسازی من بودند. این افراد تازه کار جوانی بودند که برای اولین بار به عنوان عکاس، طراح صحنه و سایر عوامل فیلم روی یک فیلم کار می کردند. برخی از آنها حتی صحنه تیراندازی را از نزدیک ندیده بودند.

اصغری ازغندی در پایان پروژه جدید خود را اینگونه توصیف کرد: داستان این فیلم با «ماریا» متفاوت است و طبیعتاً به دنبال تجربه تازه تری هستم. اما به ناچار شباهت هایی با «ماریا» از نظر کارگردانی پیدا خواهد کرد. این پروژه درباره اتفاقی است که برای یک خانواده ایرانی که در نیمه راه تهران به نقطه دیگری زندگی می کردند، می گذرد. هنوز تصویربرداری را شروع نکرده ایم و در مرحله پیش تولید هستیم.

بازیگران این فیلم سینمایی صابر ابر، پانته آ پناهی ها، حسین محجوب، زاید گرانمایه، مهشید خدادی، محمد صدیقی مهر، صادق سهرابی، نکیسا نوری، سجاد رضایی، محمدعلی حسین علیپور، مصطفی اکبری، نرگس، نرگس، نرگس هستند.

۲۴۲۲۴۳