ساعاتی پس از پایان نشست درباره تنگه هرمز، دولت انگلیس بیانیه ای صادر کرد و اعلام کرد که نمایندگان 40 کشور حاضر در نشست بر لزوم بازگشایی تنگه هرمز، آزادی کشتیرانی و احترام به قواعد حقوق دریایی تاکید کردند و همچنین در مورد رایزنی های دیپلماتیک در چارچوب سازمان ملل، بررسی اقدامات هماهنگ شده بین المللی در زمینه همکاری های سیاسی و اقتصادی بین المللی صحبت کردند. و مقامات کشورهای شرکت کننده کشورها
اما به گزارش ایرنا، نتیجه این نشست فراتر از یک برنامه روشن و فوری برای بازگشایی تنگه، مجموعه ای از مواضع سیاسی، نگرانی های اقتصادی و اشاره به مذاکرات بیشتر بود. بیانیه لندن هیچ جدول زمانی مشخص، هیچ مکانیسم اجرایی فوری و هیچ تصمیم عملی مستقلی ارائه نمی کند که بتواند به سرعت وضعیت را در میدان تغییر دهد. به این ترتیب جلسه ای که با تبلیغات شدید برگزار شد فعلا در سطح هماهنگی سیاسی و سنجش مسیر آینده باقی ماند.
ایوت کوپر، وزیر امور خارجه انگلیس که ریاست جلسه امروز را بر عهده داشت، در بیانیه های خود برای مطبوعات تلاش کرد این نشست را از مسیری که واشنگتن در پیش گرفته است متمایز کند. وی گفت: انگلیس دیدگاه متفاوتی با آمریکا دارد و به دلیل خطر تشدید تنش، پیامدهای اقتصادی بحران و فقدان برنامه مشخص، اقدام تهاجمی در خاورمیانه انجام نمی دهد. این موضع در کنار غیبت آمریکا در نشست امروز این تصور را تقویت می کند که لندن در تلاش است تا پرونده هرمز را پس از به بن بست رسیدن جاده نظامی به مرحله فعالیت سیاسی و دیپلماتیک برساند.
در میان مواضع پیشنهادی، ایتالیا رویکرد محتاطانه تری در پیش گرفت. آنتونیو تاجانی، وزیر امور خارجه ایتالیا با اشاره به پیامدهای مستقیم بسته شدن تنگه هرمز بر ایمنی کشتیها، بازار جهانی انرژی و امنیت غذایی، تاکید کرد که رم آماده مشارکت در طرحهای چندجانبه برای تضمین عبور ایمن کشتیها است. وی همچنین اظهار داشت که هر قدم بعدی باید بر اساس ماموریت مشخص سازمان ملل باشد.
وزیر امور خارجه بلژیک در موضعی جداگانه به لزوم استفاده از ابزارهای سیاسی و دیپلماتیک لازم از جمله تحریم های اقتصادی پرداخت و به اثرات مستقیم بحران بر قیمت سوخت، قبوض انرژی و اقتصادهای باز اروپا اشاره کرد. وی تاکید کرد که بروکسل از آزادی دریانوردی در چارچوب دفاع، آتش بس پایدار و رویکرد باز بین المللی حمایت می کند. این نشان می دهد که حتی تندترین اظهارات مطرح شده در این نشست، اجرای هرگونه اقدام عملی را به شرایط پس از پایان جنگ موکول می کرد.
این در حالی است که سازمان بین المللی دریانوردی بر لزوم جست و جوی راه حلی فنی و هماهنگ برای مدیریت شرایط کنونی با پرهیز از ادبیات سیاسی تاکید کرد. آرسنیو دومینگز دبیرکل این سازمان گفت: برای جداسازی کشتی های متوقف شده باید چارچوبی برای تسهیل انتقال خدمه، کمک های بشردوستانه و عبور ایمن از طریق تعامل دیپلماتیک، راهکارهای عملی و هماهنگی بین المللی فراهم شود. به گفته وی، این روند مبتنی بر همکاری است.
ضمانت های امنیتی و هماهنگی عملیاتی کشورهای ساحلی به عنوان مبنایی در نظر گرفته خواهد شد.
نتیجه جلسه امروز این است که پس از شکست فشار نظامی آمریکا، انگلیس در تلاش است تا ابتکار عمل در پرونده هرمز را به دست گرفته و از طریق دیپلماسی و تشکیل ائتلاف، این بحران را به میدان رایزنی سیاسی برساند. با این حال، نظرات منتشر شده نشان می دهد که این تلاش هنوز در مرحله ترسیم مسیرهای بعدی و ارزیابی گزینه ها به جای رسیدن به یک راه حل فوری و موثر است. به عبارت دیگر، نشست لندن بیش از هر چیز بازتابی از تشویش و پویایی سیاسی غرب بود که از سطح موضع گیری فراتر نمی رفت.