تیم ملی فوتبال ایران راهی جام جهانی 2026 آمریکا می شود که در گروه G این مسابقات به مصاف تیم های نیوزلند، بلژیک و مصر می رود. اگرچه قرعه ایران در این جام روی کاغذ ساده است. اما فعالیت های غیر فوتبالی قبل از شروع جام جهانی نیاز به تمرکز و انرژی زیادی داشت. ایران هنوز مطمئن نیست که آیا به همه بازیکنانش قبل از عزیمت به ایالات متحده ویزا داده خواهد شد یا خیر. ایالات متحده قبلاً قانونی را تصویب کرده است که به ایرانیانی که در سپاه پاسداران خدمت می کردند، ویزا نمی دهند. دقیقاً به همین دلیل است که این کشور مثلاً به مهدی تاج رئیس فدراسیون و سعید الهاوی مربی تیم ملی ایران برای حضور در مراسم قرعه کشی جام جهانی روادید نمی دهد.
اینها فقط کاستی های حوادث اخیری است که آمریکا در منطقه انجام داده است. علاوه بر این، آمریکایی ها قبلاً در حمله اسرائیل به ایران شرکت کرده بودند و به این ترتیب به طور غیرمستقیم در جنگ 12 روزه شرکت داشتند. البته خارج از این موارد سیاسی، ایران در جریان درگیری با مصر در راهپیمایی همجنسگرایان در سیاتل شرکت دارد. اعتراض رسمی دو کشور به این هلدینگ تاکنون مانع از فروپاشی آن نشده است.
درگیری سیاسی نیوزلند با ایران
ایران فقط با سفر به آمریکا مشکل سیاسی ندارد. برعکس، حضور در گروهی که مصر را نیز شامل می شود، با وجود اختلافات دیپلماتیک قدیمی، چندان غیرسیاسی نیست. پیش از پرداختن به ریشههای درگیری سیاسی ایران و مصر، آخرین داستانی که کمتر کسی تصور میکند، اقدام نیوزلندیها است. به گزارش ایسنا، مقامات سیاسی این کشور اخیرا ۴۰ مقام ایرانی را تحریم کردند. این خبرگزاری در رابطه با این موضوع نوشت: نیوزلند روز چهارشنبه اعلام کرد که برخی از مقامات ایرانی را در ارتباط با حوادث اخیر ایران ممنوع الخروج کرده است. این ممنوعیت سفر 40 نفر از جمله اسکندر مومنی وزیر کشور، اسماعیل خطیب وزیر اطلاعات و محمد محدی آزاد دادستان کل ایران را هدف قرار داده است. افراد مشمول ممنوعیت سفر مجاز به ورود یا عبور از نیوزلند نخواهند بود.
واضح است که با چنین ممنوعیتی، ایران اقدامات متقابلی را انجام خواهد داد که بخشی از روابط دیپلماتیک دو کشور را تحت تأثیر قرار خواهد داد. حالا با این پیشینه رویارویی تیم ملی ایران با نیوزلند در اولین بازی مرحله گروهی می تواند به یک اتفاق غیر ورزشی منجر شود.
مصر را نباید فراموش کرد
در گروه ایران بلژیک و نیوزلند و مصر حضور دارند. بلژیکیها وارد کارزار اختلافات سیاسی با ایران نشدند و در مقابل بخشی از ساختار سیاسی ایران، تحت اقدام اتحادیه اروپا قرار گرفتند. اما در این گروه نمی توان از مصر گذشت. درست است که ایران و مصر چند سالی است که تنشهای سیاسی گذشته را تجربه نکردهاند، اما از زمانی که انور سادات از شاه محافظت کرد و پس از مرگش یادبودی برای او ترتیب داد، اختلافات در آن کشور عمیقتر شد. این اختلافات دیپلماتیک سپس وارد مرحله شدیدتری شد. کار به جایی رسیده است که کاری که خاتمی و احمدی نژاد برای ترمیم این رابطه انجام داده اند به نتیجه نرسیده و این رابطه دیگر مانند سابق نخواهد بود.
این در حالی است که حتی اگر نیوزلند و مصر در این گروه با ایران درگیری دیپلماتیک داشته باشند و باید در خاک آمریکا بازی کنند، سخت است فضای سیاسی به اندازه جوی که تیم ملی را در جام جهانی 2022 تحت تاثیر قرار می دهد، قوی باشد. ایران در ناآرامی های اجتماعی آن روزها با تیم های انگلیسی و آمریکایی رقابت می کرد، دو کشور با اختلاف دیرینه.