روزنامه هم میهن در سرمقاله خود نوشت: اشتباه آقای مزکیان هر چه باشد، صداقتی در صحبت های ایشان وجود دارد که نه تنها مورد استقبال عموم مردم قرار می گیرد، بلکه فضای سیاسی رسمی ایران را نیز خوشایند نمی کند. فضای رسمی عادت دارد بسیاری از حقایق را که نامطلوب شناخته شده اند، سرپوش بگذارد. آنها فکر می کنند که راستگویی سیاه نمایی است و به قول آنها این گونه سخنان دل مردم را خالی می کند و به نفع دشمنان است.
این ذهنیت بسیار ارتجاعی و ساده انگارانه است. این استدلال در موارد خاص و استثنایی قابل قبول است; اما متولیان سیاست رسمی این موضوع را تعمیم می دهند و این دیدگاه مضر یکی از دلایل محدودیت دسترسی مردم به اطلاعات است. پزشکان تا حدی این فرهنگ و رفتار را زیر پا گذاشته اند.
وی دیروز گفت: رشد دو درصدی بودجه به این معناست که دولت باید هزینه های خود را تا حد امکان کاهش دهد، از یک سو انتظار افزایش حقوق ها وجود دارد، از سوی دیگر تاکید می شود که مالیات ها افزایش نیابد، منابع درآمدی کشور محدود است و فروش نفت نیز با تحریم مواجه است. عواقب
آقای مزیکیان وضعیت فعلی خود را صادقانه توضیح دادند اما این وضعیت قابل قبولی نیست. از آنجا که او محدودیت ها و تحریم هایی را برای فروش نفت اعمال کرده، طوری رفتار می کند که گویی نمی خواهد یا نمی تواند کاری در مورد آنها انجام دهد.
بله؛ درست است که دولت پول ندارد، به دلیل تحریم و دیگر آثار تحریم، فروش نفت وجود دارد. اما طرح این موضوع مسئولیتی را از دوش آقای رئیس جمهور ساقط نمی کند، البته ایشان مثل نمایندگانی نیست که از زیر بار تورم رها شوند و غیرمسئولانه بگویند ما هم به تورم بالا معترضیم و دولت برای بهبود وضعیت مردم تلاش کند. معنای سخنان نمایندگان این است که مجلس آنقدر در کشور بی شخصیت شده که حتی نمی تواند مسئولیت سیاست های مالی و پولی کشور را بر عهده بگیرد.
از سوی دیگر، آقای مدشیان با همین منطق نمی تواند از زیر بار تلاش برای رفع تحریم ها فرار کند. وقتی وزیر خارجه این دولت از «نعمت تحریم» صحبت می کند، طبیعی است که مردم به چیزی جز بی مسئولیتی، انفعال و بی برنامگی فکر نمی کنند. دولت باید برای حل روابط خارجی برنامه داشته باشد.
ما سیاست خارجی نداریم که شما انتظار رگبار حوادث را داشته باشید. ایران حتی چند ماه برای بهبودی فرصت ندارد. چه رسد به اینکه منتظر پایان دوره ترامپ باشیم. سوال این نیست که آیا طرح گفتگو و حل مسئله پیشنهادی شما موفق خواهد بود یا خیر. این وظیفه دولت است که فعالانه عمل کند. در حالی که نتانیاهو در فواصل زمانی نه چندان طولانی با ترامپ دیدار می کرد. وزیر امور خارجه شما سرگرم ایرانگردی و فهرست کردن مزایای تحریم است.
به همین دلیل از شما انتظار می رود که در مورد مهمترین مسائل کشور به ویژه مشکل سیاست خارجی و تحریم ها بسیار صریح صحبت کنید. موضوع را به تحویل تقلیل ندهید. به نظر شما ضرر این بودجه ها کمتر از چیزی است که شما آن را تسلیم می نامید؟ مذاکرات دیپلماتیک صفر و یک نیست. مردم باید اعتماد کنند که شما در حال تلاش برای حل مشکل هستید. به قول شاعر: «پیمودن راه بادیه نشینی وقت تلف کردن است/ اگر نتوانم به خواسته ام برسم، تا می توانم تلاش می کنم».
بنابراین، باید با مردم صادق بود; اما نه در مورد مسائل محدود. تأکید بر بخشی از حقیقت و نادیده گرفتن بخشی دیگر، ناصادقانه است. کمال صداقت، دروغ نگفتن نیست، دروغ نگفتن جزء صداقت است.
صداقت یعنی دروغ نگفتن، تمام حقیقت را گفتن. در این راستا، از منظر صداقت، انتظار می رود آقای بیزیکیان حقایقی را در مورد سیاست های رسمی در قبال لغو تحریم ها علیه ایران بیان کند. رفع تحریم و حل و فصل روابط خارجی از جمله سخنان، اهداف و وعده های انتخاباتی وی بود. تاکید بر مسائل دیگر فرعی و بی اثر است.