به گزارش خبرگزاری انتخابتو به نقل از ایرنا، آخرین شب ویژه برنامه «حضور غیبت» یادواره شهدای مدرسه «شجره طیبه» میناب استان هرمزگان یکشنبه شب 19 خرداد 1405 بود. فاطمه مهاجرانی سخنگوی دولت علی ربیعی معاون اجتماعی رئیس جمهور سید عباس صالحی وزیر، نیکنام حسینی پور مشاور وزیر و رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی مهدی شفیعی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی حامد جعفری مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی همایون اسعدیان مدیرعامل خانه سینما Hamidrıza Nurbahş مدیرعامل خانه موسیقی علیرضا گیلری مدیرعامل خانه تئاتر قاسم رفعتی، ناصر ممدوح، فرزین محدث، مسعود فورتون نشستی متشکل از مسئولان و هنرمندان در محوطه ورودی خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
سخنگوی دولت در این آیین به یاد شهدای مدرسه میناب شمع روشن کرد.
همایون اسعدیان مدیرعامل خانه سینما در مراسم افتتاحیه خود درباره برگزاری این برنامه گفت: خانه های سینما، تئاتر و موسیقی بیان هنرمندانه درد، رنج مردم و هجمه وحشیانه به کشورمان در چنین شرایطی را وظیفه اجتماعی دانستند.
اسعدیان گفت: یک گروه 73 نفره در این شب ها به صورت فشرده کار کردند و این برنامه را برای عموم اجرا کردند. آنها از من خواستند نام کسی را نبرم، فقط بگویم که یک گروه 73 نفره در این مراسم حضور داشتند. این گونه برنامه ها ادامه خواهد داشت و سعی می کنیم تصاویر این سومین جنگ تحمیلی را از منظر خود منتقل کنیم.
یادواره شهدای مدرسه میناب با عنوان «حضور غیبت» با کارگردانی هنری امیر تفتانی با حمایت اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، همکاری خانه های موسیقی، سینما و تئاتر، خانه هنرمندان و شهرداری منطقه ششم از 13 خرداد آغاز و عصر یکشنبه 19 خرداد به کار خود پایان داد.
اجرای آثار موسیقایی، اجرا و نمایش خیابانی بخشی از این مراسم بود. پرویز پرستویی او در «هستی نیستی» حضور دائمی داشت و مرضیه برومند و شیدا هالیک بازیگران تئاتر، سینما و تلویزیون که یک شب در میان روی صحنه می روند، شب گذشته از درد مادران مینابی گفتند.
در آخرین شب این برنامه، گروه «آوای ساحل» آهنگ Shrove را با همراهی سنج، سد و صدای بوق می خوانند. مالک سراج برای شروع حسین لشکری، رهبر ارتش و حسین بسطام (نوازندگان دمام) علی یک ارتش و مصطفی رجبی (زنگ را می زنند) و حمیدرضا نوری (نوازندگان بوق) از اعضای این گروه بودند.
سپس افرادی به نمایندگی از بستگان شهدای دانش آموز شهرستان میناب با نام و تصاویر خود به روی صحنه رفتند. در قسمتی دیگر از صحنه، در این کلاس نمادین که شبیه کلاس مدرسه میناب با میزهای سفید طراحی شده بود، یک دانش آموز دختر، یک دانش آموز پسر و یک معلم با لباس سفید ظاهر شدند و کبوتر را به سمت آسمان بردند.
یسنا لطفعلی زاده (دختر بچه)، محمدرضا مدبری (بچه پسر) و الهام از زمان (معلم) بازیگران مدرسه بودند.
در بخشی دیگر از این آیین، کوارتت ویولن می نوازد صورت خندان، رهام توتونچی، حسام حسنی و رهی محمدی بخش قطعاتی را اجرا کردند.
بعدها شیدا خلیق بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون در کلاس نمادین مدرسه نمادین روی صحنه رفت و در نقش مهتاب از مادران شهدای مدرسه «شجره طیبه» ایفای نقش کرد که دختر کوچکش باران را برای آخرین بار در 18 اسفند 1404 به مدرسه فرستاد و همچنان منتظر بازگشت فرزندش به خانه است.
پس از این اجرا با حضور گروه موسیقی سنتی نیمای عزیز (نوازنده ساز زهی) سعید فهیمی (نی می نوازد) و محمود نوذری (بازیگر سنتور) برخی از قطعات را خواند.
مرضیه برومند از بازیگران چیره دست تئاتر، سینما و تلویزیون که در بخشی دیگر از مراسم «غیبت» روی صحنه رفت، نقش بی بی مریم دایه کودکی به نام سحر را بازی کرد که در حادثه مدرسه در میناب خود را از دست داد.
داستان جنگ زدگان پرویز پرستویی
پس از اجرای مجدد کوارتت ویولن، مونولوگی توسط پرویز پرستویی، بازیگر چیره دست دنیای سینما، تئاتر و تلویزیون اجرا شد.
در این بخش نیز مانند شب های گذشته تصاویری از فیلم های دفاع مقدس با موضوع جنگ و شهادت مردم به ویژه کودکان روی اکران پخش شد. در بخش دیگر دیالوگی با موضوع «ایران سرزمین ماست، ما از همین آب و خاک آمده ایم، ما بچه های ایرانیم» از فیلم سینمایی «باشو، غریبه کوچولو» به نویسندگی و کارگردانی زنده یاد بهرام بیضایی پخش شد.
پرویز پرستویی در ادامه مونولوگ خود را با این مضمون اجرا کرد: «بله، ایران سرزمین ماست، ما از همین خاک و خاک آمدهایم، ما بچههای ایرانیم، مثل بچههای میناب، مثل همه بچههای مدارس دیگر که مورد اصابت موشک قرار گرفتند، مثل همه شهروندانی که در جنگ گذشته یا اعتراضات چند وقت پیش کشته شدند، همه متعلق به یک خاک و خاک هستند».
باید بدانید کسانی که در فیلمها مثلاً در فیلمهای جنگی کشته میشوند، واقعاً کشته نمیشوند، وانمود میکنند که کشته میشوند، اما در واقعیت اوضاع فرق میکند، مردم واقعاً واقعاً واقعاً در جنگها مثل بچههای مدرسه میناب کشته میشوند، واقعاً کشته میشوند، به همین راحتی کشته میشوند، اما به این راحتیها نیست، هر کدام یک انسان هستند، یک انسان زنده که باید با خوشحالی و خوشحالی به پدرش برگردد. اما آنها دیگر مادر ندارند، دیگر در این دنیا وجود ندارند. بیایید امشب اینجا که به نوعی ما را به یاد کلاس درس می اندازد، غیبت آنها را باور کنیم، یعنی باور نکردن به نبودشان. ناپدید شویم، اما وجود آنها را انکار نکنیم. به نظر می رسد همه آماده هستند. هیچ کدامشان با موشک کشته نشدند، مثل گل شکوفا نشدند، مثل پرندگان تیر خورده به زمین نیفتند، زیر آوار غرق نشدند.
صندلی های خالی را با هم پر کنیم، عصر با هم به کلاس برویم و به غایبان بپیوندیم. موافقم، بیایید شروع کنیم. امین احمدزاده، محمد کیان بهرامی، حامد پری نگی نژاد، سورنا حسین پور، رضا رنجبر، همایون رنجبری، همایون زینلی، علی سالاری، مایشا سالاری، احسان سالمی نیا، سبحان شهدادی، علیرضا شهرجو، محمدصادق غلامی، حنای احمدی، امیراحمدی کامیران آدرینا پگاه، آتنا چملی نژاد، حنانه ذکری خواه، سلما ذاکری، (وقتی پرستویی اسامی دانش آموزان را خواند، حاضران با گفتن کلمه جریان به او پاسخ دادند.
(وقتی عکس ماکان نصیری روی صفحه نمایش داده شد پرستویی منزجر شد) اما دانش آموز ماکان نصیری که او هم آنجا بود می گوید نه ماکان نصیری (پاسخ حضار: موجود) کمی با بقیه فرق داشت، جسد ماکان نازنین نازنین هرگز پیدا نشد، مثل خیلی از بچه های دیگر که نه تنها کشته شدند، بلکه ناپدید شدند در جنگ، ما فقط از ده ها بچه میناب ناپدید شده ایم، فقط از ده ها بچه میناب صحبت می کنیم. کودکان در جنگ غزه کشته شد، هزاران، ده ها هزار، صدها هزار و میلیون ها نفر در جنگ های مختلف از اوکراین تا بالکان، از ویتنام تا کره، از جنگ جهانی دوم تا جنگ جهانی اول و در طول تاریخ کشته شدند.
چند نفر کشته شدند؟ چند کودک کشته شدند؟ و جسد برخی از آنها مانند ماکان پیدا نشد، اما انگار هرگز دفن نشدند. یادی کنیم از همه بچههایی که قربانی جنگ شدند، فراموش نکنیم، هر کدام انسان بودند، انسانهای بیگناه، اعدادی نبودند که از مرز عبور کنند، همین. ما در مورد مردم صحبت می کنیم.
(بر خلاف شب های قبل، پرستو در پایان اجرایش، به جای اینکه امشب آنجا باشد و ناپدید شود، از حضار خواست که حرفش را با او تکرار کنند:) به امید روزی که در دنیا جنگ نباشد، هیچ انسانی به دست انسان دیگری کشته نشود، هیچ کودکی قربانی هیچ جنگی نشود، روزی که دوباره کبوترهایمان را پیدا کنیم و نیکی ها روزی که هر کلمه زیبایی است، روزی که هر کلمه زیبایی است، روزی را بگیرد. عشق، روزی که هر لب روزی است با این امید که کمترین سرود یک بوسه است و حتی وقتی دیگر آنجا نیستیم منتظر آن روز هستیم.
در این مجموعه اجرا علیرضا تاجیک طراح حرکت، محمد مبین تاجیک، جواد رضوی، امیرحسین فتحی، یگانه خالقی، محدثه رضازاده و شقایق فکور گروه حرمت را تشکیل دادند.
بازیکنان میناب محمدباقر صفانور، علیرضا تاجیک، زینب عادل فر، زهرا غلامی، مریم حجت الهی، آیدا زینبی بودند. در این اجرا ژاله کاظمی کارهای اداری و اکرم طراحی لباس را بر عهده داشتند. غزاله شیرازی و پروشات زند نیز نوازندگان زن بودند که در هر یک از شب های اجرا ویولن سل می نواختند.
59243
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین