بعدی- رفتارها، زبان بدن، روابط والدین با خود، دیگران و غذا بیشتر از آنچه فکر می کنند توسط کودکان مشاهده می شود و به شکل گیری نگرش ها و ارزش های آنها کمک می کند.
طبق گزارش هاف پست، کودکان اغلب جزئیات بیشتری از محیط خود را نسبت به تصور بزرگسالان درک و پردازش می کنند. آنها نه تنها مستقیماً به سخنان ما گوش می دهند، بلکه رفتار ما را با خود و دیگران، نحوه صحبت ما در مورد دیگران و حتی زبان بدن ما را به دقت می سنجند. روانشناسان و کارشناسان رشد کودک تاکید می کنند که بسیاری از رفتارها و سخنان بزرگسالان پیام های ناخواسته ای را به ذهن کودک منتقل می کند که می تواند بر رشد عاطفی، ارزش ها و شخصیت او تأثیر بگذارد.
در اینجا شش نکته مهمی که کودکان به آنها توجه می کنند، حتی اگر والدینشان متوجه آنها نباشند، آورده شده است:
1. نظر شما در مورد همسر یا سایر مراقبینتان چیست؟
کودکان نسبت به عبارات غیرکلامی والدین خود بسیار حساس هستند. اگر به شریک زندگی خود با چرخش چشم یا نگاه تند واکنش نشان دهید، او متوجه خواهد شد. جازمین مک کوی، روانشناس بالینی، توضیح می دهد که کودکان می توانند نارضایتی، انتقاد یا کنایه ای را که در مورد والدین دیگر یا مراقب او بیان می کنید، دریافت کنند، حتی اگر آن را به شیوه ای شوخی یا طنز بیان کنید.
مک کوی توصیه می کند: «سعی کنید مثبت صحبت کنید، حتی اگر والدین در اتاق دیگری هستند. “کودکان احتمالا می شنوند و این به آنها احساس امنیت، اعتماد به نفس و ارتباط عاطفی قوی تر با مراقبان خود می دهد.” به عنوان مثال می توان به “مادر برنامه یک ماجراجویی هیجان انگیز برای ما ترتیب داد!” واقع شده است. یا “این شام عالی بود، پدرم آشپز بسیار خوبی است!” می تواند پیام مثبتی را به کودک منتقل کند.
2. چه احساسی نسبت به بدن خود دارید؟
کودکان در مورد نحوه صحبت ما در مورد بدن خود و دیگران بسیار حساس هستند. آلیسا میلر، متخصص تغذیه می گوید که آنها حتی زبان بدن ما را می خوانند و بر اساس رفتار ما درباره بدن ما استنباط می کنند: چه چیزی خوب است، چه چیزی بد، چه چیزی جذاب است، چه چیزی زشت است.
بچه ها مشاهده می کنند که چگونه در آینه به نظر می آیید، چگونه با لباس شنا رفتار می کنید، چگونه از عکس گرفتن اجتناب می کنید. میلر می گوید: «بزرگسالان دائماً به کودکان یاد می دهند که چگونه برای بدن خود ارزش قائل شوند. هیچ کودکی به طور طبیعی از بدن خود خجالت نمی کشد مگر اینکه این پیام ها را از بزرگسالان بشنود یا رفتار آنها را مشاهده کند.
3. ارزش های واقعی شما
روانشناس لورا مارکهام تأکید می کند که کودکان ارزش ها و اولویت های واقعی والدین خود را نه تنها از آنچه می گویند، بلکه از رفتار آنها نیز یاد می گیرند. به عنوان مثال، ممکن است به کودک خود بگویید که ورزش در مورد یادگیری مهارت ها و کار گروهی است، اما وقتی بازی تمام شد، اولین سوال شما این است که “چه کسی برنده شد؟” امکان پذیر است.
مارکهام توضیح میدهد: «کودکان احساس ارزشهای خود را شکل میدهند و سیستمهای ارزشی شخصی خود را با مشاهده رفتار والدین خود توسعه میدهند. به همین دلیل، بزرگسالان باید بارها و بارها ارزش های خود را از طریق اعمال و گفتار خود نشان دهند.
4. میزان مهربانی و گذشتی که نسبت به خود نشان می دهید.
کودکان از رفتار والدین خود در مواجهه با شکست و اشتباه یاد می گیرند که چگونه با خود رفتار کنند. میلر می گوید: «کودکانی که والدینشان با آنها مهربان هستند، بهتر می توانند انعطاف پذیر باشند و از اشتباهات درس بگیرند. برعکس، والدینی که به خودشان سخت میگیرند، به فرزندانشان یاد میدهند که خودشان را سرزنش کنند.
بنابراین، اگر می خواهید فرزندتان یاد بگیرد که اشتباهات بخشی از یادگیری است، باید الگوی خوبی باشید.
5. رابطه شما با غذا
کودکان رفتارها و مکالمات مربوط به غذای بزرگسالان را به دقت مشاهده و درونی می کنند. کامنت هایی مانند “اینها خطرناک هستند”، برچسب زدن به غذاها به عنوان “خوب” یا “بد”، حذف وعده های غذایی، ابراز احساس گناه هنگام غذا خوردن در ذهن کودک شکل می گیرد و می تواند بر نگرش او نسبت به غذا تاثیر بگذارد.
میلر می گوید: «کودکان تمایل دارند غذاهایی مشابه والدین خود بخورند. “بزرگسالان می توانند با ایجاد یک الگوی غذایی سالم و نگرش مثبت نسبت به غذا به کودکان کمک کنند تا عادات غذایی سالم و رابطه مثبت با غذا ایجاد کنند.”
6. چگونه در مورد کودک با بزرگسالان دیگر صحبت می کنید؟
کودکان به آنچه دیگران در مورد آنها می گویند توجه می کنند، حتی اگر فکر می کنید آنها به آنها گوش نمی دهند. مک کوی توصیه می کند: «زبان و لحن خود را هنگام صحبت با دوستان، اقوام یا والدین مشترک خود آگاهانه انتخاب کنید. به جای تمرکز بر اشتباه یا مشکل، بر درس آموخته شده یا نحوه حل مشکل تمرکز کنید.
این تمرین نه تنها احترام و اعتماد کودک را حفظ می کند، بلکه به رشد عزت نفس و احساس امنیت او نیز کمک می کند.
این شش نکته به ما یادآوری می کند که کودکان بسیار بیشتر از آنچه فکر می کنیم حساس هستند و بسیاری از رفتارهای روزانه ما پیام های عمیقی را به آنها منتقل می کند. با دانستن این نکات، والدین و مراقبان می توانند محیطی امن، مثبت و الهام بخش برای رشد عاطفی، اجتماعی و شناختی کودکان فراهم کنند.