بخشی از صحبت هایی که اخیرا علیرضا جزایری (جی جی) یکی از اعضای گروه زدبازی در برنامه «اثر پروانه» انجام داد، به یکی از بحث برانگیزترین موضوعات فضای موسیقی ایران تبدیل شده است.
انتخابتو: اخیراً بخشی از مصاحبه علیرضا جزایری (جی جی) یکی از اعضای گروه زدبازی در برنامه «اثر پروانه» به یکی از بحث برانگیزترین موضوعات فضای موسیقی ایرانی تبدیل شده است. جی جی در این گفت و گو به صراحت برخی از موسیقی پاپ کلاسیک ایران به ویژه آثار ابی و گوگوش را مورد انتقاد قرار می دهد و مدعی است که این ژانر موسیقایی بیش از آنکه از نظر هنری قابل دفاع باشد، محصول عادات شنیداری و بسترهای فرهنگی نسل های مختلف است.
او حتی در بخشی از صحبت هایش پا را فراتر گذاشته و می گوید که اگر فرزندی داشته باشد، نمی خواهد چنین موسیقی را برای فرزندش پخش کند. زیرا به نظر او این آثار تاثیر مثبتی بر ذائقه موسیقایی شنونده ندارد. گیگی همچنین از زبان و ادبیات ترانه های معروف خوانندگان نسل گذشته انتقاد می کند و معتقد است واژه هایی که در برخی آثار از جمله ترانه های «پوست شیر» استفاده می شود، امروزه در زندگی روزمره استفاده نمی شود و اگر امروز چنین متنی نوشته می شد، نمی شد مخاطبان زیادی پیدا کرد.
اما این اظهارات با واکنش گسترده کاربران شبکه های اجتماعی مواجه شد. منتقدان جیجی می گویند که محبوبیت چند دهه ای ابی و گوگوش را نمی توان به خاطر نوستالژی یا عادت فرهنگی نسبت داد. از منظر آنها، ماندگاری این آثار نتیجه کیفیت موسیقایی، قدرت ملودی، تنظیم، اجرا و تأثیر احساسی بر چندین نسل از مخاطبان است. این موضوعی است که باعث می شود آهنگ های بسیاری از این هنرمندان همچنان شنیده شوند.
از سوی دیگر، برخی از حق جی جی در انتقاد از سلیقه موسیقایی رایج دفاع می کنند و معتقدند که محبوبیت یک اثر لزوما به معنای برتری هنری آن نیست. از دیدگاه این گروه، موسیقی نیز مانند سایر هنرها باید فرصت نقد و بازنگری داشته باشد.
با این حال، منتقدان جی جی به یک تناقض مهم اشاره می کنند: آنها می گویند که کارنامه هنری او و زدبازی نیز همیشه محل بحث بوده است. به خصوص در زمینه ترانه سرایی، بسیاری از آثار گروه به دلیل استفاده از ادبیات بحث برانگیز، زبان تند یا مضامین جنجالی مورد انتقاد قرار گرفته است. از این رو، منتقدان می پرسند که چگونه می توان زبان ترانه های چند دهه پیش را نقد کرد، اما او نسبت به ادبیات به کار رفته در برخی آثار رپ فارسی آنچنان حساسیتی از خود نشان نداد.
علی: سادهسازی بیش از حد است اگر بگوییم محبوبیت ابی و گوگوش صرفاً از دلتنگی نشات میگیرد. نوستالژی ممکن است شما را به شنیدن دوباره سوق دهد، اما تنها کیفیت می تواند یک آهنگ را برای چندین دهه زنده نگه دارد.
زهرا: اگر آهنگ های ابی و گوگوش ضعیف است، چرا نسل هایی که آن دوره را سپری نکرده اند، هنوز به این آهنگ ها گوش می دهند؟ دوام تصادفی نیست
محمد متین: هرکسی حق دارد از موسیقی انتقاد کند، اما وقتی از تاثیر فرهنگی صحبت می کنیم، باید اعتراف کنیم که در تاریخ موسیقی ایرانی تعداد کمی از خواننده ها وجود دارند که به اندازه ابی و گوگوش بر نسل ها تاثیر گذاشته باشند.
زهرا: اشعار قدیمی ترانه لزوماً نقطه ضعف نیست. ادبیات هر دوره بخشی از هویت اثر است. لازم نیست همه آهنگ ها به زبان گفتاری امروزی نوشته شوند.
سهراب: محبوبیت با کیفیت یکی نیست. بسیاری از چیزها به این دلیل محبوب می شوند که سال ها در مورد آنها شنیده می شود. نظر جی جی این است که آثار را نه تنها از منظر حافظه، بلکه از منظر موسیقایی نیز باید نقد کرد.
کاملیا: هنرمند بزرگ و محبوب بودن به این معنا نیست که آثار شما قابل نقد نیستند. موسیقی پاپ کلاسیک ایران نیز باید قابل نقد جدی باشد.
به گزارش رسانه انتخابتو