به گزارش خبرگزاری انتخابتو به نقل از ایمنا، بهرام عظیمی با بررسی مسیر طولانی کاریکاتور در ایران و نقش رسانه ها در شکل گیری محتوای آن گفت: فعالیت هنری کاریکاتوریست ها همواره با یک نویسنده همراه بوده است. شما به عنوان یک نویسنده، متن جذابی می نویسید و می خواهید خوانده شود، اما اولین چیزی که بیننده می بیند عنوان است. اگر عنوان نظر بیننده را جلب نکند، متن دیده نمی شود. اینجاست که کاریکاتوریست وارد بازی می شود و تصویری می سازد که هدف متن را بیان می کند و مخاطب را برای رفتن به سمت محتوا مجذوب می کند. گاهی اوقات حتی کارتون به عنوان پاسخ می دهد و درک متن را آسان تر می کند. این تعامل بین نویسندگان و کاریکاتوریست های مطبوعات ایران سال هاست که فرهنگ رسانه ای ما را شکل داده است.
وی با اشاره به جایگاه ویژه کاریکاتوریست ها افزود: کاریکاتوریست ها ستون ها و صفحات خاص خود را در روزنامه داشتند. مردم این صفحات را با هیجان دنبال می کردند. مجلاتی که عمدتاً بر اساس کارتون ساخته می شوند، مانند «گل آقا». این آثار نه تنها سرگرم کننده بودند، بلکه نقد اجتماعی و فرهنگی را نیز به شکلی ظریف منتقل می کردند. کاریکاتورها نقش مهمی در فرهنگ چاپ کشور داشتند و هنوز هم دارند، اگرچه شکل آنها در فضای دیجیتال تا حدودی تغییر کرده است.
این کاریکاتوریست درباره جشنواره کاریکاتور و کاریکاتور ترامپیسم و ادامه روند حمایت از هنرمندان اینگونه گفت: جشنواره ها فرصت ارزشمندی برای دیدن آثار هنری است. جشنواره ترامپیسم که سومین سال خود را سپری می کند نمونه ای از این حرکت فرهنگی است. قرار بود اختتامیه سومین دوره در اسفندماه برگزار شود که به دلیل شرایط جنگی به خرداد ماه موکول شد. ارزیابی انجام شد، برندگان مشخص شدند و جوایز به خارجی ها به یورو و به ایرانی ها به صورت نقدی در پاکت اهدا شد. چنین برنامه هایی هنرمندان را قادر می سازد با انگیزه بیشتری کار کنند و به مخاطبان اجازه می دهد آثار آنها را ببینند.
عظیمی با تاکید بر اهمیت دیدن هنر گفت: هنر همیشه در میدان است اما همیشه دیده نمی شود. گاهی اوقات آثار هنری حس و تجربه ای را منتقل می کنند که نیازی به دیدن ندارد اما با دیدن ارزش و تاثیر آن دو چندان می شود. آثار بسیاری از هنرمندان سالها پیش خلق شدهاند و هنوز هم مرتبط با مسائل امروزی هستند. هنر نه تنها برای آن لحظه، بلکه برای حافظه تاریخی جامعه نیز مهم است و هنرمند موظف است در این راستا عمل کند.
وی از تجربه خود در عرصه انیمیشن گفت و گفت: در این دوران جنگ انیمیشن بیش از سایر هنرها دیده و مورد توجه قرار گرفت. دلیل موفقیت آن سرعت تولید، جذابیت بصری و محتوای به روز آن است. ابزارهای هوش مصنوعی به تولید سریعتر آثار کمک کردهاند، اما بخش خلاقانه و ذهن هنرمند همچنان مهمترین عنصر در تولید است. کودکانی که در انیمیشن کار می کنند هم خلاق و هم تحلیلی هستند. آنها می توانند داستان ها و رویدادهای واقعی را با ابزارهای جدید به تصویر بکشند و توجه مخاطب را به خود جلب کنند.
این کاریکاتوریست توضیح داد: این بار انیمیشن به دلیل سرعت تولید و قابلیت واکنش سریع به اتفاقات روز جذابیت بیشتری پیدا کرده است. مثلا اگر امروز اتفاق مهمی بیفتد، می توانید انیمیشن آن را دو روز بعد ببینید. این ویژگی هنر انیمیشن را هم سرگرم کننده می کند و هم پیام آن را منتقل می کند. حتی در موضوعات حساسی مانند جنگ رمضان، انیمیشنها بدون تکیه بر هوش مصنوعی، توانستند روایتهای متفاوت، طولانیتر و متنوعتری را ارائه کنند.
عظیمی با اشاره به ارزش تاریخی و اجتماعی آثار هنری گفت: هنر مسئولیت تاریخی دارد. کاری که امروز انجام می دهید ممکن است فردا به حافظه تاریخی جامعه اضافه شود. گاهی اوقات هنرمندان کارهایی انجام می دهند که حتی خودشان هم تاثیر آن را سال ها بعد درک خواهند کرد. هنرمند باید تلاش کند حتی در شرایط سخت نیز از آثار خود محافظت کند. این وظیفه فقط نسبت به خودش نیست، بلکه نسبت به جامعه و تاریخ هم هست.
وی با انتقاد از مدیریت فرهنگی افزود: در ایران گاهی عجله داریم و انتظار نتیجه فوری داریم اما بسیاری از کارهای ارزشمند نیاز به زمان دارد. هنر صبور است کارتون، انیمیشن، نقاشی و طراحی راه خود را دارد. باارزش ترین آثار آنهایی هستند که زمان و اندیشه در پشت خود دارند و مخاطب را با خود همراه می کنند.
این هنرمند بیان کرد: تجربه نشان داده هنرمندان جوان خلاق با استفاده از ابزارهای جدید و خلاقیت شخصی می توانند آثار خارق العاده ای خلق کنند که هم سرگرم کننده باشد و هم پیام های تاریخی و اجتماعی را منتقل کند. مهم این است که حمایت ها و جشنواره ها ادامه داشته باشد تا هنرمندان دیده شوند و مخاطبان از آثارشان لذت ببرند. هنر در هر شکل و سبکی راه خودش را دارد و هرکس باید با فکر و عشق در رشته خودش کار کند تا آثارش ماندگار شود.
59243
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین






ارسال پاسخ