مسلخ زیبایی شناختی تصویر یا بازوی خلاقیت؟ / حامد برعی طبری: طراحانی که با هوش مصنوعی سازگاری ندارند حذف می شوند

ریحانه اسکندری: صنعت تصویر ایران این روزها تحت یک طلسم جدید و البته بی رحمانه دست و پنجه نرم می کند.

الگوریتم‌های هوش مصنوعی با سرعتی فراتر از تصور، جایگاه خلاقیت را در سالن‌های سینما و اتاق‌های تدوین تسخیر کرده‌اند.

اما این فتوحات اتفاق خوشایندی نبود. نگاهی انتقادی به خروجی بصری ماه‌های اخیر، به‌ویژه ماهیت عمومی نمایش‌های واقعیت و برخی برنامه‌های اصلی رادیو و تلویزیون، نشان می‌دهد که ما با شتاب فناوری و سقوط آزاد زیبایی‌شناختی روبرو هستیم. عناوینی که قرار بود ویترین مینیاتوری، فلسفی و بصری یک اثر باشند، حالا به کلاژهای بی روح و یکنواخت و شبیه سازی های ارزانی تبدیل شده اند که هویت و امضای شخصی طراح را در کدهای دستوری غرق می کند.

این کاهش نتیجه تب اولیه است. عصر دسترسی آسان به نرم افزارهای تولید تصویر، این توهم را در بین مشتریان و آماتورها ایجاد کرده است که خلاقیت، تجربه و درک فرم را می توان با چند خط دستور متنی (اعلان) جایگزین کرد.

خروجی این توهم آثاری است که بیننده باهوش امروزی حتی در لایه های غیر کارشناسی به راحتی می تواند دست سرد و بی روح ماشین پشت سر خود را حس کند. فناوری بدون پشتوانه فکری، هنر قلقلک را از بین برده و اصالت را جایگزین میانه‌روی کرده است.

اما مقابله با این تورنت مستلزم تمایز بین «ابزار ناکارآمد» و «کاربر ناآگاه» است. برای گذر از این برزخ بصری و کشف سرنوشت طراحان در عصر الگوریتم ها باید به متخصصان مراجعه کرد.

حامد بره‌ای طبری، طراح سینما و تلویزیون، یکی از کارشناسانی است که این روزها به جای ترس از ماشین و یا غرق شدن در موج ابتذال، دست به آزمایش در زمینه بازی‌های هوش مصنوعی زده‌اند.

او این وضعیت آشفته را «دوره انتقالی» می‌داند که نتیجه آن نه مرگ خلاقیت انسان، بلکه رفت و برگشت تاریخی این حرفه و بازگشت اقتدار به دست متخصصان خواهد بود. کالبد شکافی این روند را در گفتگو با وی در ادامه بازخوانی می کنیم.

هوش مصنوعی؛ بازوی اجرایی ایده های گران قیمت

حامد بره ای طبری در ابتدای این گفتگو به تشریح وضعیت فعلی فعالیت حرفه ای خود و نحوه برخورد عملی با این ابزار پرداخت. وی درباره پروژه فعلی خود گفت: در کار فعلی خود از هوش مصنوعی در تیتراژ یک فیلم استفاده می کنم اما نحوه استفاده از آن در این کار فرآیندی بسیار کنترل شده است یعنی طبق برنامه و برنامه ریزی که اندیشیده ام و با ابزاری که در اختیار دارم سعی می کنم سرعت و کیفیت خروجی کار را افزایش دهم.

طراح این عنوان با اشاره به برآورد اولیه خود از کاربرد این فناوری، رویه ای موثر را برای پروژه های شخصی پیش بینی کرد. وی اولین تجربه خود را در این زمینه اینگونه توصیف کرد: در این مرحله که در مورد اولین پروژه خود مبتنی بر هوش مصنوعی صحبت کردم، هیچ ضرر و آسیبی در این فرآیند ندیدم و این ابزار سود زیادی برایم داشت؛ زیرا بستر لازم را برای بازآفرینی بسیاری از ایده های قبلی ام فراهم کرد که به دلیل محدودیت بودجه یا سایر موانع ساختاری ایده خلاقانه، فرصتی برای تولید یک ایده خلاقانه به وجود آمد. مرحله.”

ضرورت حفظ اصالت خلاقیت در برابر سلطه ماشینی

با این حال حامد برعی طبری، ابعاد کنترل و تخصص محوری را در روند توسعه این فناوری حیاتی ارزیابی کرد. وی با تاکید بر پیامدهای درازمدت کنار گذاشتن این ابزار تصریح کرد: در صورت نبود کنترل و راهنمایی های اولیه می توان پیش بینی کرد که خلاقیت تولیدکنندگان آثار در دراز مدت تحت تاثیر منفی قرار گیرد.

وی درباره نقش محوری طراح در استفاده و استفاده صحیح از فناوری توضیح داد: این موضوع مستقیماً به این بستگی دارد که طراح اثر تا چه اندازه توانایی کنترل خود و تطبیق با ابزار جدید را داشته باشد و به طور کلی این ابزار امکانات و ظرفیت های مناسبی را در اختیار طراحان قرار می دهد، اما اساس و اصالت کار باید همواره بر اساس خلاقیت فردی طراح باشد.

آسیب شناسی خروجی سطحی در واقعیت نشان می دهد

این طراح عنوان در بخشی دیگر از گفتگو به آسیب شناسی خروجی های جاری در بازار تصویر پرداخت و ماهیت آنها را به شدت مورد انتقاد قرار داد. او درباره کیفیت استفاده‌های فعلی از هوش مصنوعی در برنامه‌نویسی گفت: «خروجی‌هایی که اکنون می‌بینیم، به‌ویژه آنهایی که در سطح واقع‌گرایی هستند، بسیار ضعیف اجرا شده‌اند.

وی در خصوص واکنش مخاطبان به آثار این رده، گفت: کیفیت این آثار به قدری کاهش یافته که حتی یک بیننده جوان هم می تواند بشنود که این اثر متعلق به هوش مصنوعی است. در حالی که این بدان معناست که کار قابل توجهی روی آن انجام نشده و ترکیبی از هوش طبیعی و هوش مصنوعی در مطالعه دیده نشده است، خاطرنشان شد که ادامه این روند ممکن است در درازمدت زیان‌های ساختاری برای این حوزه به همراه داشته باشد.

هیجان تکنولوژی و زوال زیبایی شناسی اولیه

حامد بره‌ای طبری رفتار اجتماعی پیرامون ورود رسانه‌های جدید به عرصه هنر را از منظر تاریخی تحلیل کرد. وی در مورد دیدگاه کلان هوش مصنوعی گفت: دیدگاه اساسی هوش مصنوعی این است که اساساً به آن به عنوان یک ابزار فکر کنیم که مانند هر پدیده نوظهور دیگری، دوره‌ای از اشتعال اولیه یا شبه هیجان را طی می‌کند که در آن افراد بدون تخصص لازم به سمت آن هجوم می‌آورند.

وی ویژگی کلیدی دسترسی و خطرات زیبایی شناختی این فناوری را تشریح کرد: از آنجایی که این ابزار برای به دست آوردن خروجی اولیه نسبتاً در دسترس است، به گونه ای استفاده می شود که فاقد اصول زیبایی شناختی و فنی بوده و در نتیجه خروجی های استانداردی را ارائه نمی دهد.

عبور از بازار آشفته و بازگشت به مقام کارشناسی

وی اما آشفتگی کنونی را پایدار ندانست و با تاکید بر اینکه اقتدار کارشناسی در آینده باز خواهد گشت گفت: این وضعیت یک انتقال موقت است. پس از آرام شدن هیجان اولیه این ماجرا، بالاخره ابزار در اختیار کارشناسان قرار می گیرد و تنها آنها می توانند بهترین و استانداردترین خروجی ها را از این ابزار بگیرند.»

وی جایگاه ایران را در این تحول با توجه به روندهای بین المللی اینگونه توضیح داد: این روندی است که در حال حاضر در سطح جهانی در حال انجام است؛ شاید در استفاده از این ابزار کمی از روندهای جهانی عقب هستیم، اما همانطور که در کار تولیدکنندگان جریان اصلی دنیا مشاهده می شود، مشخص است که این فناوری به تدریج از این دوره می گذرد و به دست متخصصان سپرده می شود.

تجربیات تاریخی مشابه؛ از جلوه های تصادفی تا فناوری مدوله شده

حامد بره‌ای طبری برای توضیح دقیق‌تر پیش‌بینی خود به ساختاری تاریخی در صنعت تصویر اشاره کرد. وی در تشریح تجربیات مشابه در دهه های گذشته گفت: به یاد دارم سال ها پیش که ابزارهای دیجیتال جدید وارد عرصه تولید تصویر شدند، شاهد استفاده های عجیب، تصادفی و بدون پشتوانه از جلوه ها و تروپ های سینمایی بدون منطق ساختاری بودیم، اما پس از مدتی بازار سوار بر آن موج اغراق آمیز و احساسی شد، ابزار تعدیل شد و کار با کیفیت تولید شد. تخصص.”

بقای حرفه ای به انطباق با دانش مدرن بستگی دارد

این طراح عنوان در قسمت پایانی مصاحبه به دغدغه هنرمندان در مورد خودرو و امنیت شغلی پاسخ داد. وی در خصوص ترس طراحان از از دست دادن شغل خود گفت: کارشناسان و طراحان عنوان نباید نگران از دست دادن شغل خود باشند، وی با تاکید بر رویکرد شخصی خود به بازار کار خاطرنشان کرد: به عنوان فردی که سال هاست به طور مستمر در عرصه تولید فیلم و سریال فعالیت می کنم، شخصا هیچ نگرانی ندارم؛ زیرا معتقدم هوش مصنوعی در نهایت فقط یک ابزار است.

وی در عین حال شرط اساسی برای بقای حرفه ای فعالان این حرفه را مطرح کرد. وی بر لزوم تطبیق هنرمندان با اطلاعات روز تاکید کرد: نکته مهمی در این میان وجود دارد؛ طراحان باید خود را با این ابزار جدید تطبیق دهند، اگر هنرمندان نتوانند استفاده صحیح از این ابزار جدید را بیاموزند، قطعاً باید احساس خطر کنند؛ زیرا نیروهای جدیدی وارد این عرصه شده و جایگزین آنها خواهند شد.

۵۹۲۴۴