بعدی- اساطیر ایرانی یکی از قدیمی ترین نمونه های وجود اسطوره در تاریخ بشر است. خاستگاه بسیاری از مفاهیم اساطیری و مذهبی که در نقاط مختلف جهان متولد شده اند، از اساطیر ایرانی سرچشمه می گیرد.
بر اساس گزارش فردا، با گذشت زمان، بسیاری از محققان مهم جهان به تأثیر و اهمیت دانش در زمینه تاریخ اساطیر پی بردند. بنابراین روشن است که شناخت اسطوره های کهن ایرانی که از مهم ترین و کهن ترین اسطوره های جهان به شمار می روند، می تواند دریچه ای نو به سوی فرهنگ ایرانی به روی همه ایرانیان بگشاید.
خدای رسول در تاریخ اساطیری ایران
«سروش» در میان افسانه های ایرانی جایگاه ویژه ای دارد. البته این خدای ایرانی در اساطیر و مذاهب دیگر نقاط جهان به اشکال گوناگون ظاهر شده است. نام سروش با مفاهیم بسیاری در اساطیر ایران باستان پیوند خورده است. یکی از این مفاهیم، مفهوم اطاعت و انضباط است. سروش در واقع خدایی است که طرفدار انضباط اخلاقی و اطاعت از اهورامزدا است. بنابراین مهمترین دشمن او را «دیو خشم» یا «آیشمه» می دانند.
مفهوم دیگری که سروش با آن ارتباط روشنی برقرار می کند، مفهوم پیام رسانی است. در واقع سروش است که دعای مردم را از زمین به آسمان می برد و به اهورامزدا تقدیم می کند. مردم ایران باستان و البته زرتشتیان ایرانی، سروش را خادم آیینهای دینی خود هنگام انجام مراسم مذهبی خود خطاب میکنند و در نهایت این سروش است که دعای آنان را به سوی اهورمزدا میرساند.
مفهوم دیگری که سروش با آن همراه است، مفهوم خصومت با نشر اکاذیب است. سروش در واقع یکی از بزرگترین دشمنان دروغ و دروغ است و به نابودگر دروغ معروف است. اعمال مردم را به خوبی زیر نظر دارد و از انحراف آنها در مسیر دروغ باز می دارد.
در اساطیر ایرانی-زیمین، سروش خدایی است که در شب، یعنی هنگام پرسه زدن دیوان در زمین، از جهان محافظت می کند. خانه سروش بر روی هاریتی بلندترین قله کوه البرز قرار دارد. خانه او همیشه روشن و روشن است. چهار اسب سفید زیبا با پاهای طلایی در را به سمت آسمان می کشند. سروش روان به آن مرحوم سلام می دهد و در کنار «مهر» و «راشان» روح انسان را قضاوت می کند.