ای کاش خلیل زاده می دانست که به زودی بازنشسته می شود و چهره ای تلخ و تنها از خود به جای می گذارد.
هفته هاست که مقالات زیادی درباره شرایط ویژه دراگان اسکوچیچ در تراکتور منتشر می شود. وضعیتش خوب نیست و با اشتیاق کافی کارش را دنبال نمی کند. دراگان که از همراهی تراکتورهای عازم قزوین در دیدار رده بندی شمس-آذر خودداری کرد، یکی از مهم ترین عوامل ناکامی در این دیدار بود که طبیعتا تیم تبریزی باید حذف می شد. جدا از این، سرمربی کروات بیش از یک ماه در نشست خبری شرکت نکرد و تنها در کنفرانس لیگ قهرمانان آسیا و در حاشیه بازی با السعد شرکت کرد و به سوالات خبرنگاران پاسخ داد. این به دلیل بیم آن است که کنفدراسیون فوتبال آسیا جریمه های سنگینی برای چنین غیبت هایی در نظر بگیرد.
در همین زمینه خبر جدایی اسکوچیچ از تراکتور اکنون بیش از گذشته منتشر می شود و به نظر می رسد این بار ماجرا به حدی جدی است که فقط امور اداری او باقی مانده است; هر دو طرف در مورد مسائل مالی به توافق می رسند. خبرگزاری های رسمی حتی به گزینه های پشتیبان اسکوچیچ از جمله یحیی گل محمدی اشاره کردند. از طرفی شایعاتی در مورد آینده دراگان به گوش می رسد و گفته می شود او پیشنهاداتی دارد. به عنوان مثال گمانه زنی اندکی مبنی بر جایگزینی این مربی روی نیمکت استقلال به جای ریکاردو ساپینتو وجود دارد اما باید دید ابتدا اسکوچیچ می خواهد به فوتبال ایران ادامه دهد یا خیر.
با این حال آنچه باعث پررنگ شدن جنجال های اخیر تراکتورسازی نسبت به گذشته شد، انتشار خبر درگیری شدید اسکوچیچ با شجاع خلیل زاده در رختکن تیم تبریزی بود. ظاهرا پس از شکست دو بر صفر تراکتورسازی مقابل السد قطر، شجاع کاپیتان این تیم در رختکن سر و صدا به پا کرده و برخی بازیکنان را مقصر دانسته است. این رفتار ظاهرا با واکنش تند و منفی اسکوچیچ همراه شد و سرمربی کروات به شجاع یادآور شد که در رختکن فقط او حق صحبت دارد. اتفاقی که باعث ایجاد تنش لفظی بین دو طرف می شود. همزمان با سکوت رسانه های رسمی تراکتورسازی درباره این موضوع، خبرگزاری ها همچنان به انتشار اخباری درباره نتایج این بحث ادامه می دهند. یکی از آنها، دراگان، شجاع را رها کرد و به او اجازه شرکت در تمرین را نداد. به هر حال باید تا روز سه شنبه و بازی تراکتورسازی مقابل الغرافه منتظر ماند و دید خلیل زاده در آن دیدار به میدان می رود یا خیر. شاید تکلیف اسکو بعد از آن مسابقه مشخص شود.
اما آنچه بار دیگر در این بخش خودنمایی می کند، رفتار خاص شجاع خلیل زاده است. او بازیکنی است که وقتی کفش هایش را آویزان می کند، بعید است دوستان زیادی داشته باشد. از جمله شجاع، اسکوچیچ یکی از معدود حامیان جدی آقای دفاع در سال های اخیر بوده است. اوست که در دوران کارلوس کی روش به سال های دوری خلیل زاده از تیم ملی پایان داد و شجاع را در ترکیب اصلی این تیم به میدان فرستاد. اما آب آن دیگر در همان نهر اژدها جریان ندارد. شجاع قبل و بعد از جدایی از تیم هایی مانند سپاهان و پرسپولیس با هواداران سابق خود مشکل داشت. او حتی با همبازی هایش و رفقای سابقش مانند محمدحسین کنعانی زادگان تفاوت های اساسی پیدا کرد و موقعیت اجتماعی آنها به گونه ای نبود که مقبولیت او را در میان مردم افزایش دهد. ای کاش خلیل زاده می دانست که به زودی بازنشسته می شود و چهره ای تلخ و تنها از خود به جای می گذارد.