روزگار بدشانسی…

روزگار بدشانسی...








روزگار بدشانسی...


سودابه مختاری از فعالان مؤسسه خانواده مهر و ماه توسط رسول خادم با انتشار ویدئویی نوشت: اینجا دورافتاده ترین گوشه این سرزمین است… جایی که «حداقل ها» به رویا تبدیل شده اند و به دست آوردن ساده ترین نیازها آرزویی دور. اینجا آب و برق و گاز امکانات نیست بلکه حسرت همیشگی است. در اینجا cermata به مغز استخوان نفوذ می کند. و این بزرگواران زمستان را بدون هیچ سهمی از گرما می گذرانند. در اینجا غذا و نیازهای اولیه خواسته های ساده ای هستند که سال هاست امکان تحقق آن ها وجود ندارد. دیدن چنین موقعیتی سخت است، اما فراموش کردن افرادی که سال هاست زندگی خود را در آرامش می گذرانند، سخت تر است.