به گزارش خبرگزاری انتخابتو، رامین حیدری فاروقی در این گفت وگو از تجربه مواجه شدن با سانسور و محدودیت ها گفت و به سختی های پیش روی تولید و پخش آثارش اشاره کرد. وی با اشاره به مدت زمان تایید و ممیزی آثار گفت: بعد از ممیزی دوره تصویب می تواند پیچ خورده باشد. اکنون آنچه اغلب از وضوح در نقد طفره می رفت، تصویر، عینیت و سازماندهی استعاره ها و زبان بود. این را هم بگویم که من تا امروز هیچ کدام از اینها را نگفته ام، تصور کنید در هند به این بدبختی کشیده شدیم، به دام افتادیم، دستبند و پنهان شدیم، گیر افتادیم، وسایلمان مخفی شد، هزار بار توضیح دادیم که حرفه ای نیستیم و فقط برای آموزش نمونه می گیریم و همانطور که در آن زمان گفتم وقت صحبت کردن بود. تجمه که از آن زاویه و فاصله قیمتی ندارد; وقتی به آن حد نزدیک میشوید، از ترس اینکه اگر دوربین را بگیرند به شما بگویند که باید آن را حذف کنید، حافظه دوربین را در جیب خود نگه میدارید.»
وی ادامه داد: میپرسم چرا؛ چرا میگویند آنجا روسری نمیشود، دنبالش میگشتیم، دلیل ماجرا را پیدا نکردیم، بعد از تحقیق زیاد، مشخص شد که پیرزنی بوده است که در لانگ شات، در مقایسه با لباس هندی، قسمت میانی او، مثلاً بین بالا و پایینشان، در لانگ شات دیده میشود. چگونه این تصویر را پیدا کردی، زیرا کار تو این است که به دنبال چنین چیزهایی بروی؟
وی با تاکید بر اینکه سانسور محصول ترس است، گفت: ما مفهومی به نام شاخص ها و «مشاهده راهنماها در تصویر» داریم، راهنماهای تصویری هرگز بیننده را به آن نقطه نمی برند، مگر اینکه فردی با نگرانی جستجو کند، با تنبیه رفتیم، با مدیر صحبت کردیم و در نهایت موافقت کردند که اثر را منتشر کنیم و به ما اجازه دادند. اینها بیشتر از فوبیا هستند: «کسی که میترسد حتماً میترسد، ترس و نگرانی در مورد همه چیز در مورد خود و دیگران است.»
برای خواندن مصاحبه کامل با رامین حیدری فاروقی اینجا کلیک کنید.
۲۴۲۲۴۴
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین