مسابقات قهرمانی آسیا در مغولستان فراتر از یک رقابت ساده برای تکواندو ایران بود. این رقابت ها فیلتر اصلی راه یابی به بیستمین دوره بازی های آسیایی ناگویا بود. در حالی که مردان واجد شرایط ایران بلیت حضور در ژاپن را به دست آوردند، تیم ملی بانوان و دسته تفنگ به دلیل افت کیفی و مشکلات فنی باعث نگرانی کادر فنی و مسئولان فدراسیون تکواندو شد.
مهمترین و بارزترین نکته موفقیت تکواندو ایران، دخالت فدراسیون تکواندو در تغییرات ساختاری در حاشیه رهبری و مدیریت و تغییر سرمربی تیم ملی مردان بود، اما مردانی که تیم ملی ایران را بر تن کرده بودند ثابت کردند که تمرکز روی تمرینات در مغولستان رمز موفقیت است و در واقع تکواندوی ایران حتی به یک فرد خاص وابسته و وابسته به یک فرد خاص نیست و حتی به یک فرد خاص وابسته نیست. سکان هدایت تیم موفق پاریس. المپیک به مربی دیگری واگذار شد، تکواندوی ایران آنقدر استعداد دارد که مردانش در هر شرایطی می توانند این کار را انجام دهند. کسب مدال
همانطور که مشاهده می شود تیم ملی مردان کشورمان با کسب 4 مدال طلا، یک نقره و یک برنز علاوه بر کسب عنوان نایب قهرمان آسیا در مقابل 31 کشور، 4 وزن ذخیره را نیز برای حضور در بازی های آسیایی ناگویا تعیین کرد. عملکرد قوی مردان نشان داد که حتی در اوج تغییر، ارکان تکواندو ایران همچنان آماده سربلندی ایستاده اند.
تناقض و شکست نگران کننده در بخش بانوان
شرایط برای بانوان بسیار متفاوت و بحث برانگیز بود زیرا تیم ملی بانوان پس از درخشش در المپیک پاریس و کسب 3 عنوان قهرمانی در آسیا، این بار با نتایج ضعیف سکوی قهرمانی در مغولستان را از دست داد.
ناهید کیانی، ستاره پرافتخار تکواندو بانوان کشورمان و نایب قهرمان المپیک پاریس، علیرغم انجام عمل جراحی و قرار گرفتن در وزنی (57 کیلوگرم) که مناسب قد و شرایط بدنی او نبود، با اتکا به تجربه و حرفه ای بودن خود، به مدال طلا دست یافت و با جمع آوری 4 امتیاز، بلیت حضور در وزن 57 کیلوگرم ناگویا را رزرو کرد.
اما از سوی دیگر عملکرد بسیار ضعیف مبینا نعمت زاده دارنده مدال برنز المپیک پاریس و نماینده وزن 53 کیلوگرم، نگرانی جدی را به همراه داشت. او در مغولستان وزن خود را کاهش داد زیرا سطح فنی و آمادگی او بسیار پایین بود. این نتیجه نه تنها شانس نعمت زاده را برای راهیابی به ناگویا بسیار کاهش داد، بلکه با توجه به 40 امتیاز المپیکی کیانی، راه نعمت زاده را برای راهیابی به المپیک لس آنجلس بسیار دشوار کرد.
مدال طلای یلدا ولی نژاد در المپیک آرژانتین که در مغولستان به برنز تبدیل شد را نباید دست کم گرفت. این مشکلات نشان از ضعف کادر فنی دارد.
نکته جالب اینجاست که آیا انتخاب وزن در تیم ملی مبتنی بر استراتژی فنی است یا تحت تاثیر حساسیت ها و اختلافات داخلی است. حضور کیانی در وزن 57 کیلوگرم و نعمت زاده در وزن 53 کیلوگرم مدیریت صحیح اوزان ویژه تیم ملی را زیر سوال می برد.
بحران مدیریت فنی به دلیل مربیگری ضعیف
نتایج ضعیف زنان در مغولستان بار دیگر سوالاتی را در مورد توانایی مهروز ساعی در عبور از پاس حساس ناگویا ایجاد کرده است. وقتی به گذشته نگاه می کنیم، زمانی که مینو مداح در بانوان پیشتاز بود، ایران قهرمان آسیا شد و دخترانی که هوگوپوش پوشیده بودند با مدال های نقره و برنز در المپیک پاریس ظاهر شدند. علاوه بر این، تجربیات مربیانی که در دو المپیک حضور داشتند مانند مهرو کامرانی نیز استانداردهای متفاوتی را رقم زد. حال با افت کیفیت بانوان باید پرسید آیا کادرفنی فعلی توانایی احیای اقتدار بانوان ایرانی را دارد یا تغییرات ساختاری و حضور مربیان باتجربه و ارشدی چون کامرانی، مداح و مربیان جوان در تیم ملی نیاز است؟
شکست مطلق با تفاله در اولان باتور
وضعیت صنعت پوکه بسیار نگران کننده است. زمانی که تیم ملی پوکه کشورمان در بازی های آسیایی 2026 ناگویا نتوانست بدون کسب مدال سهمیه خود را در این بخش پر کند، حضور پومسه در سرزمین پوکه چشم به تعویق افتاد. ناکامی مرجان سلحشوری یکی از سازنده ترین و باتجربه ترین پومسه کاران جهان بزرگترین شوک این مسابقات بود. عملکرد تیم پومسه بار دیگر ثابت کرد که این بخش از تکواندو ایران نیازمند بازنگری اساسی، برنامه ریزی جدید و تغییرات در کادر فنی است تا این ناکامی ها تکرار نشود.
115 روز تا ناگویا و فرصت نجات زنان
با پایان مسابقات مغولستان بیشترین سهمیه ناگویا توزیع شد. اکنون تنها کمتر از 115 روز تا آغاز رویداد بزرگ آسیایی ایران باقی مانده است. در حالی که مردان آماده رقابت هستند، تیم های زنان و تفنگ باید با سرعت بسیار بالایی خلأهای فنی و مدیریتی خود را پر کنند. بدون اصلاح کادر فنی و برنامه ریزی ویژه، حضور ایران در بازی های آسیایی ناگویا با چالش های بی سابقه ای مواجه خواهد شد.