به گزارش خبرگزاری انتخابتو، «شاه نقش» به کارگردانی شهید احمدلو که با بازی سیاه لشکر فیلمبرداری شده، یکی از پرمخاطب ترین فیلم های این روزهای سینمای ایران است. مهسان فراستی در یادداشتی درباره این فیلم نوشت:
فیلم سینمایی «شاه نقش» به کارگردانی شهید احمدلو و تهیه کنندگی علی قایم مقامی یکی از آثار جدید و متفاوت سینمای ایران است که از پشت صحنه سینما به دنیا می نگرد. جایی که همیشه افرادی در حاشیه هستند و کمتر دیده می شوند. فیلمنامه این اثر را هومان فاضل نوشته است. این فیلم با زبانی ساده و قابل فهم به بررسی زندگی این افراد می پردازد و در عین حال نکات طنز و انسانی را به مخاطب منتقل می کند.
در «شاه نقش» گروهی از بازیگران سرشناس حضور دارند که با تجربه و استعداد خود توانسته اند فضای داستان را باورپذیر کنند. از بازیگران اصلی می توان به بهرنگ علوی، هومن برکنورد، نسیم ادبی، پژمان بازغی، محمد متوسلانی، شهرام قیدی، رضا رویگیری، عنایت بخشی و مهدی میامی اشاره کرد. کنار هم قرار گرفتن این بازیگران در دو نقش اصلی و فرعی، لحنی نوستالژیک و انسانی به فیلم بخشیده و نشان می دهد که «شاه نکش» به جای جلوه های بصری یا هیجانات ساختگی، بر شخصیت ها و روابط انسانی تمرکز دارد.
داستان فیلم حول محور دو دوست قدیمی به نامهای ناصر و رضا میچرخد که سالها در سینما کار میکردند اما همیشه در نقشهای فرعی بازی میکردند و نامشان در پوستر فیلمهایی که بازی میکردند درج نمیشد، نمونهای از افرادی هستند که در این سالها بارها جلوی دوربین رفتهاند، اما هرگز سهم خود را از شهرت نداشتهاند و همیشه در سایه ماندهاند. ناصر، شخصیت اصلی داستان، عاشق سینماست و رویایی برای دنبال کردن دارد، رویایی که به او انگیزه میدهد، اما با ناامیدی نیز مواجه میشود. در نهایت او می خواهد برای یک بار هم که شده نقش اول زندگی اش را بازی کند و همین انگیزه مسیر داستان را شکل می دهد.
زمانی که ناصر تصمیم می گیرد در انتخابات صنف هنرمندان سینما شرکت کند، زندگی او و اطرافیانش رنگ تازه ای می گیرد. این انتخاب به ظاهر ساده فرصت هایی را برای رقابت، سوء تفاهم، حسادت و نمایش روابط انسانی فراهم می کند. این فیلم که با زبانی طنز و در عین حال واقع گرایانه ساخته شده است، نشان می دهد که دنیای پشت صحنه سینما فقط مربوط به فرش قرمزها و ستاره ها نیست، بلکه پر از افراد ناشناس و تلاش های کوچک است که هر کدام سهمی در این حرفه دارند و چراغ آن را روشن نگه می دارند.
«شاه نقش» از نظر شخصیت پردازی موفق است; قهرمان ما یک فرد معمولی با رویاهای بزرگ است. نقاط ضعف و امیدهای اندک. او یک قهرمان کلاسیک یا یک قهرمان معمولی نیست، یک آدم معمولی است و مخاطب می تواند با او همذات پنداری کند و بخش هایی از زندگی او را در رفتارها و تصمیماتش بیابد. از سوی دیگر، برخی از شخصیتهای فرعی چندان توسعه نیافتهاند و بیشتر تیپ باقی میمانند، اما این تیپها نیز به فضای داستان کمک میکنند و تصویر کلی از زندگی پشت صحنه را کاملتر میکنند.
شهید احمدلو از نگاه کارگردان فیلمی ساده، جامع و صمیمانه را انتخاب کرده است که بر فرم های محکم و پیچیده تمرکز ندارد و به شخصیت ها و روابط انسانی می پردازد. این انتخاب به نوعی با مضمون فیلم همخوانی دارد، چرا که فیلم بیشتر درباره مردم عادی و زندگی روزمره آنهاست تا نمایش سینمایی.
نقدی ظریف اما مهم در فیلم به نظام نابرابر سینما وارد می شود که برخی مدام دیده می شوند و برخی دیگر همیشه در سایه هستند. «شاه نکش» با طنز ملایمی این فاصله را نشان می دهد و به ما یادآوری می کند که موفقیت و دیده شدن فقط ستاره شدن نیست، افرادی در پشت صحنه هستند که با حداقل ها زندگی می کنند و همچنان امید دارند.
پایان فیلم تا حد امکان باورپذیر، رویایی و ملموس است. این انتخاب متناسب با موضوع فیلم است، اما ممکن است برای کسانی که انتظار پایان خوش یا غافلگیرکننده دارند کمی ناقص به نظر برسد.»
۲۴۲۲۴۲
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین