تصور کنید میمونی پشت یک میز نشسته و به طور ذهنی تصور می کند که به مهمانی دعوت شده است که در آن چای می نوشد. به نظر می رسد صحنه ای از یک کارتون دیزنی باشد، اما آنچه شما تصور می کنید یک واقعیت علمی است. محققان دانشگاه جان هاپکینز ثابت کردهاند که میمونهای بزرگ میتوانند از تخیل خود استفاده کنند و مانند کودکان انسان در «نقشبازی» شرکت کنند. تصور می شد که این توانایی منحصر به انسان است.
محققان دانشگاه جان هاپکینز با یک بونوبو 43 ساله به نام کانزی در یک سری آزمایش های کنترل شده تعامل کردند. در یک آزمایش، محققی روبروی کانزی نشست و وانمود کرد که آب یک کوزه خالی را در دو لیوان خالی میریزد. سپس وانمود کرد که آب یکی از لیوان ها را بیرون می اندازد و به کانزی اشاره کرد: “آبمیوه در کدام لیوان است؟” او پرسید.
بیشتر اوقات، کانزی به درستی به شیشهای اشاره میکرد که همچنان حاوی شیره خیالی بود. حتی اگر عینک جابجا شود. آمالیا باستوس، یکی از نویسندگان این تحقیق می گوید: بسیار شگفت انگیز و هیجان انگیز است که میمون ها می توانند چیزهایی را در ذهن خود تصور کنند که در خارج وجود ندارند.
اثبات وجود تخیل در میمون ها
زمانی تصور می شد که تخیل یک ویژگی منحصر به فرد انسانی است که ما را از سایر موجودات متمایز می کند. با این حال کریستوفر کروپنیه، استاد دانشگاه جان هاپکینز معتقد است که این کشف قواعد بازی را تغییر خواهد داد. این توانایی نشان می دهد که ذهن حیوانات محدود به «اینجا و اکنون» نیست، بلکه دارای پتانسیل شناختی برای ادراک اشیاء غیر موجود است. این بدان معنی است که زندگی ذهنی آنها بسیار غنی تر از آن چیزی است که ما فکر می کنیم.
اگرچه شامپانزههای ماده جوان در حیات وحش در حال بازی با چوبهایی مانند عروسک یا شامپانزههای در قفس که بلوکهای خیالی را روی زمین میکشند مشاهده شدهاند، هرگز آزمایش دقیقی برای اثبات این موضوع وجود نداشته است. این مطالعه توانست این ظرفیت نهفته را در محیط آزمایشگاهی با طراحی محیطی مشابه مهمانی چای برای کودکان (که از سن 2 سالگی انجام می دهد) ثابت کند.
در آینده، محققان امیدوارند بررسی کنند که آیا این حیوانات توانایی تفکر در مورد آینده یا خواندن ذهن را دارند (درک آنچه در ذهن دیگران می گذرد). کانزی نشان داد که حیوانات فقط ماشین های زنده ای نیستند که در زمان حال گیر کرده اند، بلکه دارای ذهن های زیبا و پیچیده ای هستند.
یافته های این تحقیق در مجله Science منتشر شده است.
منبع: دیجیاتو