محسن پورعزیزی در گفت و گو با خبرنگار ایمنا با بیان این مطلب گفت: افرادی که به دلایل مختلف از جمله بیماری های ارثی و اکتسابی دچار آسیب قرنیه می شوند و شفافیت این قسمت از چشم را از دست می دهند، ممکن است برای بازیابی بینایی خود نیاز به پیوند قرنیه داشته باشند.
قوز قرنیه که یکی از شایع ترین بیماری های قرنیه در منطقه خاورمیانه است، با پیوند قرنیه در مراحل پیشرفته به طور قطعی قابل درمان است. علاوه بر این، آسیب های جدی به چشم، عفونت های قرنیه و آسیب های ناشی از برخی جراحی های داخل چشمی ممکن است عملکرد طبیعی قرنیه را مختل کرده و بیمار را تحت این جراحی قرار دهد.
این جراح و چشم پزشک ادامه داد: امروزه پیوند قرنیه تنها با جایگزینی کل قرنیه انجام نمی شود، بلکه با پیشرفت تکنیک های جراحی، تنها لایه آسیب دیده قرنیه در بسیاری از بیماران قابل تعویض است.
پورعزیزی خاطرنشان کرد: در گرافت های لایه ای، قسمت سالم قرنیه بیمار حفظ می شود که این امر باعث افزایش موفقیت عمل و تسریع روند بهبودی می شود. انتخاب نوع پیوند به محل آسیب و شدت درگیری لایه های مختلف قرنیه نیز بستگی دارد.
وی با اشاره به موفقیت بالای این جراحی خاطرنشان کرد: پیوند قرنیه یکی از موفق ترین پیوند اعضا و بافت در علم پزشکی محسوب می شود و در بسیاری از بیماران بینایی به طور کامل یا تا حد زیادی باز می گردد. در برخی موارد این عمل علاوه بر حفظ بینایی، ساختار طبیعی چشم را نیز حفظ کرده و از خشکی چشم جلوگیری می کند.
یکی از اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان روند بهبودی این جراحی را اینگونه تشریح کرد: در اکثر بیماران بهبودی اولیه در هفته های اول اتفاق می افتد اما ممکن است تا یک تا یک سال و نیم طول بکشد تا نتیجه نهایی حاصل شود. در این مدت بخیه ها به تدریج برداشته شده و کیفیت بینایی به تدریج بهبود می یابد.
باید دانست که پیوند قرنیه نیز مانند هر جراحی دیگری ممکن است با عوارضی مانند عفونت، رد پیوند، افزایش فشار چشم، تاری دید همراه باشد، اما با مصرف منظم داروها، معاینات دوره ای و رعایت توصیه های پزشک می توان احتمال بروز این مشکلات را تا حد زیادی کاهش داد.