با حمله آمریکا به ونزوئلا، نام این کشور آمریکای لاتین بار دیگر به تیتر خبرها بازگشت. نکته ای که این روزها جلب توجه می کند، وظیفه سرمایه گذاری در شرکت های ایران خودرو و سایپا در این کشور است.
به گزارش دنیای اقتصاد، کارخانه تولید خودرو ایران در ونزوئلا در سال 2006 با سرمایه گذاری 70 میلیون دلاری به بهره برداری رسید. به همین منظور شرکت مشترکی به نام Venirauto تاسیس شد و نام سنتارو برای سمند و تورپیال برای پراید انتخاب شد و مونتاژ این خودروها در کاراکاس پایتخت ونزوئلا آغاز شد.
در همان سال قرار بود 16 هزار دستگاه در سال اول تولید شود که این رقم در سال های بعد به 25 هزار دستگاه می رسید. البته این هدف گیری مورد انتقاد کارشناسان نیز قرار گرفت. این کارشناسان معتقد بودند که مقیاس اقتصادی تولید خودرو حداقل 100000 دستگاه در سال است. اگر تولید خودرو زیر 100000 دستگاه باشد، تولید سودآور نیست مگر اینکه قطعات خودرو حمل و مونتاژ شود. در سال 1989 اعلام شد که کارخانه جدیدی که بتواند 100000 خودرو با هزینه 101 میلیون دلار تولید کند نیاز است، اما این افزایش تولید هرگز در ونزوئلا محقق نشد.
در سال 96، محمدرضا نجفی منش، رئیس انجمن همگن قطعهسازی، در مصاحبهای دلیل این مشکل را عدم پرداخت به موقع پول ونزوئلا اعلام کرد و گفت که ونزوئلاییها پول خودروها را پرداخت نمیکنند.
به دلیل از دست دادن این پروژه، ایران در سال 1393 پروژه را تعطیل کرد. همانطور که روزنامه اعتماد توضیح داد، تولید یکی از این میادین خودروسازی زیان ده از سال 1386 تا 1394 (به مدت 9 سال) 11605 دستگاه تورپیال (پراید) بوده است که از این تعداد 5165 دستگاه پراید (194 دستگاه پایانی 140 دستگاه) پراید 132 دستگاه (از سال 90) مجموعاً 11605 دستگاه تورپیال (پراید). تولید شده است. از سال 1390). تولید سمند بیش از 5000 دستگاه در سال نبود.
این پروژه تا سال 1402 که رئیس جمهور وقت ایران، سید ابراهیم رئیسی عازم آمریکای لاتین شد، تقریباً مسکوت ماند. در جریان مذاکرات با طرف ونزوئلایی، تولید و صادرات 200 هزار دستگاه خودرو در مدت 5 سال، احیای کارخانه خودروسازی ونیراتو با مدیریت طرف ایرانی و ایجاد خط تولید خودروهای تجاری و سواری در ونزوئلا به توافق رسید.
همچنین اعلام شد در دولت سیزدهم 4 مدل خودرو در ونزوئلا تولید و به این کشور صادر خواهد شد. با این حال، تولید خودرو در ونزوئلا پس از سال 1402 به مرحله اجرا نرسید. وضعیت اقتصادی فعلی در هر دو کشور اجازه سرمایهگذاری بیشتر در این حوزه تولید را نمیداد.
کارشناسان معتقد بودند که ونزوئلا قادر به پرداخت هزینه خودروهای ایرانی در سال جاری نخواهد بود، بنابراین خودرو در ونزوئلا تولید نشد، اما صادرات به این کشور ادامه یافت. سایپا در سال 1402 هزار ارابه به این کشور صادر کرد. همین رابطه تجاری محدود خودرو تا کنون ادامه دارد، اما هنوز معلوم نیست با تغییرات جدید، کار تاسیسات تولید خودرو ایران در کاراکاس به کجا خواهد انجامید.