بعدی- تعداد حمام در هفته به عوامل دیگری مانند سن، تغییرات هورمونی، آب و هوای شما و جنسیت بستگی دارد.
طبق گزارش هاف پست، هیچ چیز مثل دوش آب گرم بعد از یک روز طولانی نیست. گرما بدن را آرام می کند، کف صابون کثیفی ها را از بین می برد و گویی تمام استرس های روحی روز با آب شسته می شود. با این حال، اگرچه دوش گرفتن بخشی جدایی ناپذیر از زندگی ما برای دهه ها بوده است، اما هنوز سوالات بی پاسخ زیادی در مورد آن وجود دارد. صبح دوش گرفتن بهتر است یا عصر؟ زمان ایده آل برای زیر آب بودن چه زمانی است؟ و مهمتر از همه: آیا می توان در تمیز کردن زیاده روی کرد؟
برخلاف تصور رایج که دوش گرفتن هر روزه نشانه سلامت برتر است، متخصصان پوست معتقدند که این ضرورت برای همه یکسان نیست. در واقع، دوش گرفتن هر روز لزوما “بهتر” نیست و همه اینها به نوع پوست و سبک زندگی شما بستگی دارد.
عوامل تعیین کننده: پوست شما چه می گوید؟
دکتر آدرونکه اوبایومی متخصص پوست و مو در گفتگو با رسانه ها تاکید کرد که دوش گرفتن یک روزه یا یک روز در میان برای اکثر بزرگسالان سالمی که فعالیت بدنی شدید ندارند، کاملا مشکلی ندارد. اما او یک استثنای مهم را قائل است: “اگر پوست خشک یا حساسی دارید یا از شرایطی مانند اگزما رنج می برید، کاهش دفعات حمام به هر دو یا سه روز یکبار می تواند به حفظ سد طبیعی و رطوبت پوست شما کمک کند.”
علاوه بر نوع پوست، عوامل دیگری نیز در تعیین برنامه حمام نقش دارند:
- سن: با افزایش سن، پوست نازکتر میشود و چربی کمتری تولید میکند، بنابراین سالمندان معمولاً نیاز به دوش گرفتن کمتر دارند.
- تغییرات هورمونی: بلوغ، بارداری یا یائسگی ممکن است نیاز به دوش گرفتن را به دلیل نوسانات هورمونی و افزایش تعریق افزایش دهد.
- جنسیت: مردان به طور کلی غدد چربی فعال تری دارند و بیشتر عرق می کنند.
- آب و هوا و سبک زندگی: زندگی در مناطق گرم و مرطوب یا کار کردن در مشاغل فعال (مانند مربیان ورزشی، کارگران ساختمانی یا پرسنل پزشکی) نیاز به دوش گرفتن مکرر دارد.
با این حال، دکتر اوبایومی با اشاره به اینکه برخی از نواحی بدن استثنا هستند، خاطرنشان می کند: برای همه مهم است که هر روز صورت، زیربغل و اندام تناسلی خود را بشویند، مهم نیست چه زمانی دوش می گیرید، زیرا این نواحی نقاط داغ باکتری و بو هستند.
خطرات پنهان حمام کردن زیاد
ممکن است بپرسید: چگونه تمیز کردن بیش از حد می تواند مشکل ساز باشد؟ پاسخ در میکروبیوم پوست نهفته است. پوست ما نه تنها یک لایه محافظ است، بلکه اکوسیستمی از روغنهای مفید، باکتریهای خوب و میکروارگانیسمها است که به عنوان یک مانع محافظ عمل میکنند.
دکتر حمدان عبدالله حامد، متخصص پوست توضیح می دهد: «هر بار که دوش می گیریم، به خصوص با آب گرم، این لایه محافظ شسته می شود. این می تواند منجر به عواقب فراتر از سطح شود، از جمله:
1. تحریک پوست، خارش و خشکی شدید.
2. ایجاد ترک های کوچک در پوست که اجازه ورود باکتری ها، کثیفی ها و مواد حساسیت زا را می دهد.
3. افزایش خطر عفونت های پوستی و واکنش های آلرژیک.
4. تشدید بیماری هایی مانند پسوریازیس و اگزما.
نکته جالبتر بحث «حافظه امنیتی» است. دکتر حامد معتقد است که سیستم ایمنی ما برای ایجاد یک سد دفاعی قوی نیاز به قرار گرفتن کنترل شده در معرض میکروارگانیسم ها دارد. شستشوی بیش از حد می تواند توانایی بدن را برای توسعه این حافظه ایمنی و مبارزه با عوامل خارجی کاهش دهد.
ملاحظات ویژه برای پوست تیره
نکته مهمی که اغلب نادیده گرفته می شود، تأثیر دفعات حمام بر رنگ های مختلف پوست است. اوبایومی هشدار می دهد که در افرادی که پوست تیره تری دارند، اختلال در سد دفاعی پوست می تواند منجر به خشکی شدید شود که به صورت “خاکستری یا کدر” پوست ظاهر می شود. علاوه بر این، تحریک مزمن پوست می تواند باعث ایجاد لکه های تیره (هیپرپیگمانتاسیون پس از التهاب) در این افراد شود. بنابراین حفاظت از لایه چربی پوست برای این گروه اهمیت دو چندان دارد.
دستورالعمل های حرفه ای برای دوش استاندارد
نحوه دوش گرفتن به اندازه دفعات دوش گرفتن مهم است. متخصصان توصیه های زیر را برای محافظت از سلامت پوست ارائه می دهند:
۱. دمای آب را بررسی کنید: آب گرم بهترین گزینه است. دکتر اوبایومی میگوید: «اگر وقتی از حمام بیرون میروید پوستتان قرمز است، آب خیلی داغ است. اگرچه آب گرم آرامش بخش است، اما دشمن شماره یک روغن های طبیعی پوست است.
۲. مدیریت زمان: زمان دوش گرفتن نباید بیش از 5-10 دقیقه باشد. ایستادن طولانی مدت زیر دوش باعث از بین رفتن رطوبت در بافت های عمیق پوست می شود.
۳. از صابون در همه جا استفاده نکنید: این ممکن است نکته عجیبی باشد، اما لازم نیست کل بدن خود را با صابون بشویید. تمرکز اصلی باید بر روی مناطقی باشد که بو تولید می کنند یا محل تجمع باکتری ها هستند (بغل، پاها، کشاله ران و چین های پوست). بقیه بدن فقط با آب قابل شستشو است.
۴. در انتخاب مواد شوینده دقت کنید: از صابون های معطر و تند خودداری کنید. علاوه بر این، صابون های آنتی باکتریال لزوما انتخاب بهتری نیستند زیرا آنها همچنین باکتری های مفید پوست را از بین می برند. یک پاک کننده ملایم و بدون عطر بهترین دوست پوست شماست.
۵. خشک کردن و مرطوب کننده اولیه: پس از بیرون آمدن از حمام حوله را به پوست خود مالش ندهید. در عوض، پوست خود را با ضربه های ملایم خشک کنید. بلافاصله پس از آن، در حالی که پوست هنوز کمی مرطوب است، مرطوب کننده بزنید. استفاده از کرم یا پماد در این زمان به مسدود شدن رطوبت در پوست کمک می کند.
نتیجه گیری: هیچ نسخه واحدی وجود ندارد
به هر حال، بهداشت فردی یک موضوع بسیار شخصی است. دکتر حامد میگوید: «ما روالها، رژیمها و شیوههای زندگی متفاوتی داریم، بنابراین نیازهای مراقبتی ما متفاوت است. نکته مهم این است که تعادلی پیدا کنید که در آن احساس تمیزی و راحتی داشته باشید و سلامت ساختاری پوست شما قربانی وسواس پاکیزگی نشود. گوش دادن به سیگنال های بدن بعد از حمام، مانند خارش یا لایه برداری، بهترین راهنما برای تنظیم دفعات دوش گرفتن است.