چرا ماموریت جی دی ونس برای دستیابی به توافق با ایران آسان نخواهد بود

چرا ماموریت جی دی ونس برای دستیابی به توافق با ایران آسان نخواهد بود

بعدی- رابرت تیت، خبرنگار سیاسی روزنامه گاردین

به نوشته روزنامه گاردین، معاون رئیس جمهور جی. ونس، سیاستمداری که آشکارا عقاید مسیحی خود را به نمایش می گذارد، بدون شک با یکی از مشهورترین قسمت های موعظه عیسی مسیح در کوه آشنا است. آنجا که گفته می شود: «خوشا به حال صلح کنندگان».

اما اکنون همان سیاستمدار کاتولیک در سمت معاونت رئیس جمهور با چالش عملی پایبندی به این معیار اخلاقی مواجه است. این در مورد دولتی به رهبری دونالد ترامپ نیز صدق می کند، رئیس جمهور دمدمی مزاجی که جنگی را به راه انداخته است که ونس قبلاً نسبت به عواقب آن هشدار داده بود. یکی از معترضان در جریان سخنرانی ونس در نشست گروه راستگرایان در دانشگاه جورجیا فریاد زد: «عیسی مسیح از نسل کشی حمایت نمی کند».

رمز و راز جی دی ونس بین رای جوانان و ماموریت صلح با ایران

این صحنه راز واقعی معاون رئیس جمهور را به خوبی به تصویر کشید. از یک طرف، ونس تلاش می کند رای دهندگان جوان خسته از ماجراجویی های نظامی آمریکا در خارج از کشور و مخالف جنگ های جدید را حفظ کند. از سوی دیگر، او به آینده سیاسی خود و احتمال ورود به رقابت های ریاست جمهوری در سال 2028 فکر می کند. مبارزه ونس پیچیده تر شده است زیرا او اکنون به آرامی به یکی از شخصیت های اصلی در تلاش برای پایان دادن به جنگ با ایران تبدیل می شود. این جنگی است که آمریکا سال ها گفته است باید از آن دوری کند.

با تعلیق خصومت ها و به بن بست رسیدن مذاکرات نوپای صلح، نقش ونس می تواند مهم تر از همیشه شود. به ویژه از آنجایی که شخصیت های نزدیک به دستگاه حکومتی ایران او را فردی توصیف کرده اند که برای دستیابی به توافقی از طریق مذاکره در دولت ترامپ می توان با او تعامل کرد. هفته گذشته، ونس که همچنان خود را به عنوان یک مخالف سرسخت “جنگ های بی پایان” معرفی می کند، در آستانه دومین ماموریت دیپلماتیک خود در اسلام آباد بود. سفری که انتظار می رود او را با مذاکره کنندگان ایرانی روبرو کند.

سفر دیپلماتیک جی دی ونس به اسلام آباد ابتدا برای دوشنبه برنامه ریزی شده بود، سپس به سه شنبه موکول شد و در نهایت به کلی لغو شد. قرار بود این ماموریت دنباله‌ای از نشست فشرده 21 ساعته باشد که هفته گذشته در پایتخت پاکستان برگزار شد. بر اساس گزارش ها، در دیدار با هیئت عالیرتبه مذاکره کننده جمهوری اسلامی ایران پیشرفت چشمگیری حاصل شد. با این حال، طرف ایرانی به عقب نشینی ادامه داد و یک بار دیگر تنگه هرمز را بست. این اقدام ظاهرا در واکنش به اعلام پیروزی دونالد ترامپ در یک سری پست های پرشور و پیروزمندانه در شبکه های اجتماعی صورت گرفته است. با افزایش ترس از از سرگیری درگیری ها پس از یک آتش بس دو هفته ای، ترامپ تقریباً همه را شگفت زده کرد. او به جای بازگشت فوری به مسیر نظامی، اعلام کرد که آتش بس برای مدت نامحدودی تمدید شده است و گفت که به دولت ایران این فرصت را می دهد که «پیشنهاد مشترک» ارائه کند.

ونس در مرکز دیپلماسی محرمانه ایران و آمریکا قرار دارد

محوریت ونس در تحولات آتی این آخر هفته آشکارتر شد. زمانی که کاخ سفید اعلام کرد که دور جدید مذاکرات در غیاب او برگزار خواهد شد. قرار بود استیو ویتکاف، فرستاده شخصی ترامپ و جرد کوشنر، دامادش، به محل ونس بروند و با یک تیم ایرانی رده پایین تر از هیئت بزرگ حاضر در مذاکرات هفته گذشته دیدار کنند. با این حال، این سفر بعدا لغو شد و دونالد ترامپ آن را «اتلاف وقت» خواند.

بنابراین، بازگشت ونس به عرصه دیپلماتیک ممکن است فقط یک موضوع زمان باشد. دیدارهای ونس با محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس ایران در روزهای 27 و 28 فروردین ماه هم اکنون تاریخی شده است. قالیباف که از ابتدای جنگ به یکی از قدرتمندترین چهره‌های دولت تبدیل شده، عملاً به مذاکره‌کننده ارشد تهران تبدیل شده است. تماس او با معاون رئیس جمهور آمریکا بالاترین سطح تعامل بین واشنگتن و تهران است.

اهمیت کلیباف در این روند به دلیل عدم حضور وی در مذاکراتی که روز شنبه لغو شد، بیشتر می شود. این موضوعی است که ممکن است تا حدودی علت برگزار نشدن این جلسه را توضیح دهد. در همین حال، گزارش‌ها نشان می‌دهد که ونس نگرانی‌هایی را در داخل دولت درباره روایت پنتاگون از جنگ ایجاد کرده است. این سوال مطرح شد که آیا وزارت دفاع آمریکا به طور دقیق و دقیق درباره کاهش ذخایر موشکی این کشور به رئیس جمهور و تیم امنیت ملی او توضیح داده است؟

جی دی ونس آشکارا از تلاش‌های جنگی دولت ترامپ در ماه‌های اخیر حمایت کرده است، حتی اگر قبل از شروع جنگ به ایالات متحده توصیه کرد از چنین درگیری دوری کند. اما این تصور گسترده در واشنگتن وجود دارد که دونالد ترامپ خود را در شرایط سخت، پرهزینه و حتی ناخوشایندی قرار داده است. این برداشت با سخنان خود ترامپ تقویت شد. او در مورد ماموریت صلح گفت: “اگر کار نکرد، جی دی ونس را مقصر می دانم.” اگر این کار انجام شود، من اعتبار کامل آن را می گیرم.”

اما آنچه در این روایت کمتر آشکار است این است که انتخاب ونس صرفاً ابتکار واشنگتن نبوده است. ایرانی ها از ونس خواسته بودند که طرف آمریکایی را در مذاکرات رهبری کند. از منظر تهران، او به عنوان یک شریک گفتگوی امیدوارکننده‌تر از استیو ویتکاف و جرد کوشنر دیده می‌شود. دو نام بزرگ در حوزه املاک و مستغلات که در ژوئن گذشته و در روزهای منتهی به حمله آمریکا و اسرائیل به ایران در 28 فوریه دو دور مذاکرات را رهبری کردند.

فرصت و فرصت جدید برای اعتمادسازی در دیپلماسی پرتنش ایران و آمریکا

الکس وطن‌خواه، رئیس برنامه ایران در موسسه خاورمیانه، دیدگاه تهران را توضیح داد: “ویتکاف و کوشنر کاملاً با اسرائیل و نتانیاهو در تهران همسو هستند. چرا باید با این دو نفر مذاکره کرد؟ به نظر نمی‌رسد کیم جدی‌ترین چهره‌هایی باشد که واشنگتن می‌تواند بفرستد، به خصوص زمانی که ایران بلافاصله پس از دیدار با آنها دوبار بمباران شد؟ نتیجه معکوس.”

از منظر یک میهن پرستان، اینجاست که تفاوت بین ونس و این دو شروع می شود. او می‌گوید که این را باید با «لوح نسبتاً پاک» ونس مقایسه کرد: معاون جوان رئیس‌جمهور ایالات متحده، یک سیاستمدار 41 ساله و یک تازه وارد نسبتاً که به مخالفت با «جنگ‌های بی‌پایان» در خاورمیانه معروف است و از نظر تهران، موضع انتقادی‌تری نسبت به اسرائیل دارد. وطن‌خواه در ادامه به نکته مهم‌تری اشاره می‌کند: «اگر شما ایران هستید، آن شخص می‌تواند رئیس‌جمهور بعدی ایالات متحده باشد». “این چیزی را مختل نمی کند.”

البته این اولین بار نیست که تهران از شخص خاصی برای هدایت مذاکرات طرف آمریکایی درخواست می کند. به گفته نیت سوانسون، یکی از اعضای سابق تیم مذاکره‌کننده آمریکایی در دولت‌های ترامپ، اوباما و جو بایدن، ایرانی‌ها قبلاً درخواست کرده بودند که ویتکاف به مذاکرات ۲۰۲۵ درباره برنامه غنی‌سازی اورانیوم جمهوری اسلامی بپیوندد. در آن زمان مذاکرات ایران به رهبری عباس عراقچی وزیر امور خارجه انجام می شد.

به گفته نیت سوانسون، محقق فعلی شورای آتلانتیک، محاسبات تهران در مراحل اولیه مذاکرات این بود که استیو ویتکاف، نماینده شخصی دونالد ترامپ، می تواند تصویر دقیقی از ذهنیت رئیس جمهور آمریکا ارائه دهد. سوانسون گفت: “آنها فکر می کردند ویتکاف مناسب خواهد بود و او را دوست داشتند.” آنها در پایان بسیار ناامید شدند، اما در ابتدا امید زیادی داشتند.»

در چنین فضایی، آمادگی کاخ سفید برای گنجاندن جی دی ونس در فرآیند دیپلماسی ممکن است نشانه ای از فوریت فزاینده دیدگاه ترامپ برای پایان دادن به جنگ باشد. جنگی که همچنان به بستن تنگه هرمز ادامه می دهد، آمریکا و اقتصاد جهان را با هرج و مرج فزاینده مواجه کرده است. سوانسون گفت: من حضور ونس را نشانه ای از تغییر در سطح فوریت دولت ترامپ برای دستیابی به توافق می دانستم. من واقعاً نمی دانم که آیا چنین مسیری در حال شکل گیری است یا خیر.

بی اعتمادی تهران به ترامپ؛ بزرگترین مانع در روند مذاکرات

ولی نصر، استاد روابط بین الملل دانشگاه جان هاپکینز معتقد است که برخلاف توصیف ترامپ از رهبری «تفرقه» ایران، محمدباقر قالیباف در بی اعتمادی به ترامپ متحد است و در خط مقدم ارتش متحد قرار دارد. پس از آنکه ترامپ هفته گذشته تمدید آتش بس را اعلام کرد، مشاور شخصی قالیباف در شبکه های اجتماعی این اقدام را «ترفندی برای خرید زمان برای حمله غافلگیرانه» خواند و نوشت که ایران در حال آماده شدن برای «ابتکار عمل» است. نصر می گوید: هیچ تولیدکننده فرش مستقل و خودسرانه عمل نمی کند، هر توییتی، هر سمتی جایگاه نظام است، هیئت بزرگی را به اسلام آباد برد زیرا هدف این بود که کل ساختار نظام را نمایندگی کند.

با این حال، جمعه گذشته ترامپ با انتشار پست های متعدد در شبکه اجتماعی Truth Social شبهه هایی را مطرح کرد. وی اعلام کرد که ایران با باز کردن تنگه هرمز و تحویل اورانیوم غنی شده خود بدون هیچ انگیزه مالی موافقت کرده است. برای مذاکره کنندگان ایرانی که معتقد بودند می توانند آمریکا را از دستیابی کامل به اهداف جنگی خود باز دارند، این اعلام عمومی نشانه پیشرفت نبود، بلکه ضربه ای مستقیم به اعتماد بود. کودتایی که به طور جدی هرگونه توافق در حال شکل گیری را تضعیف می کند.

اما نصر وضعیت تهران را اینگونه توضیح می دهد: “در ایران بر سر جنگ یا موضوع هسته ای تفرقه وجود ندارد. اختلاف نظر بر سر رفتار ترامپ است. بحث جدی در تهران در جریان است: آیا او واقعاً در مورد توافق جدی است؟ آیا او فقط یک مذاکره کننده سرسخت است یا نمایشی غیرقابل پیش بینی برای بازار نفت به نمایش می گذارد یا باید برای دور سوم زمان خود را تلف کنیم؟”

این تصور بزرگترین مانع ونس خواهد بود. اگر مذاکرات از سر گرفته شود، چالش واقعی او فقط پیش نویس توافق یا یافتن فرمولی برای آتش بس دائمی نیست. در عوض، او باید قالیباف و تیم بزرگ مذاکره کنندگان ایرانی را متقاعد کند که رئیس او، دونالد ترامپ، مرد قابل اعتمادی است. این کار آسان نخواهد بود.