بعدی- شهرنوش پارسی پور یکی از جنجالی ترین نویسندگان تاریخ ادبیات ایران است. او به دلیل لهجه صریح و لحن بی دغدغه اش در بیان دغدغه هایش به عنوان یکی از نویسندگان جنجالی ایران شناخته می شود.
بر اساس گزارش فردا، زندگی پارسی پور نیز مانند نوشته هایش با فراز و نشیب های زیادی روبرو بود. پارسی پور با وجود استعدادهایش هرگز نتوانست زندگی عادی و دور از حاشیه داشته باشد.
پارسی پور در تهران به دنیا آمد. او از دوران کودکی و نوجوانی به داستان نویسی علاقه داشت و به همین دلیل بسیاری از آثار خود را برای چاپ به مجلات مختلف ادبی ارسال کرد. اگرچه داستان های او ابتدا با نام مستعار منتشر می شد، اما توانایی او در داستان نویسی باعث شد تا خوانندگان نسبتاً زیادی داشته باشند.
پس از پایان تحصیلات در مدرسه وارد دانشگاه تهران شد و در رشته علوم اجتماعی تحصیل کرد. در این دوران با کارگردان بزرگ ایرانی ناصر تقوایی آشنا شد و در نتیجه این ملاقات با او ازدواج کرد. ازدواج پارسی پور و تقوایی در نهایت ناموفق بود و در سال 1352 به طلاق منجر شد.
بعدها برای تحصیل زبان و فرهنگ چینی به دانشگاه سوربن رفت و مدتی در پاریس ماند. پارسی پور در جوانی علاوه بر نویسندگی در تلویزیون نیز فعالیت می کرد و چندین برنامه برای تلویزیون ملی ایران تهیه می کرد.
اما سرنوشت پارسی پور قبل و بعد از انقلاب به زندان گره خورد. او در روزهای قبل از انقلاب 54 روز حبس و به دنبال آن 4 سال حبس را تحمل کرد و سرانجام در سال 1370 تصمیم به ترک ایران گرفت.
پارسی پور اولین رمان بلند خود را با نام سگ و زمین بلند در سال 1355 منتشر کرد و از همان ابتدا مشخص بود که او یک نویسنده معمولی نیست. داستان های او به دلیل لحن صمیمانه و نگاه ساده اش به زندگی زنان مورد قبول برخی از جامعه ایران قرار نگرفت و این مشکل بارها و بارها او را به دردسر انداخت.
اما در میان این داستان ها، «طوبی و معنای شب» و «زنان بی مرد» بیشترین جنجال را به وجود آوردند. در واقع مهاجرت پارسی پور به آمریکا نیز حاصل انتشار رمان زنان بدون مردان بود. با انتشار این کتاب در سال 1368، پارسی پور بلافاصله به کمیته منکرات احضار شد و مدتی را در زندان گذراند. بر اثر این حادثه پارسی پور برای همیشه ایران را ترک کرد و در سانفرانسیسکو ساکن شد.
دوران دوری از ایران هم زمان خوشی نبود. مشکلات مالی زیادی در تمام این مدت روح پارسی پور را آزار می دهد.






ارسال پاسخ