در شرایط بحرانی و جنگی، ارزیابی سریع و دقیق وضعیت مجروحان نقش حیاتی در نجات جان آنها دارد. این راهنما یک راهنمای گام به گام برای ارزیابی علائم حیاتی و سطح هوشیاری در صحنه های پرخطر ارائه می دهد.
به گزارش ایسنا، ایمنی صحنه جرم اولین و مهمترین گام است. قبل از هر اقدامی وضعیت اطراف را ارزیابی کنید. آیا خطرات فوری دیگری (مانند انفجار مجدد احتمالی، سقوط آوار، آتش سوزی، برق گرفتگی) وجود دارد. اگر محیط ناامن است، تا زمانی که خطر برطرف نشده یا کمک حرفه ای نرسیده به مصدوم نزدیک نشوید. ایمنی شما اولویت اول است.
ارزیابی سطح هوشیاری؛ ارزیابی اولیه وضعیت کلی: سطح هوشیاری مصدوم را بلافاصله پس از تامین ایمنی اندازه گیری کنید. با مصدوم صحبت کنید، او را به آرامی تکان دهید. سطح هوشیاری را با توجه به مقیاس AVPU ارزیابی کنید.
آگاه و هوشیار از محیط، حساس به صدا (حتی اگر فقط ناله باشد)، فقط به محرک های دردناک پاسخ می دهد (مانند پا گذاشتن ناخن)، کاملاً ناخودآگاه است و به هیچ محرکی پاسخ نمی دهد، سطح هوشیاری پایین (مخصوصاً P و U) معمولاً نشان دهنده یک مشکل جدی در اکسیژن رسانی به مغز است که ممکن است به دلیل مشکلات قلبی یا مشکلات فوری قلبی و تنفسی باشد.
ارزیابی تنفسی
اولویت برای بقا حیاتی است. حیاتی ترین عنصر زنده ماندن نفس کشیدن است. بررسی کنید که آیا مصدوم نفس می کشد یا خیر. راه هوایی را باز نگه دارید (با کج کردن سر به عقب و بلند کردن چانه، مگر در مواقعی که به آسیب گردن مشکوک است). به حرکت قفسه سینه خود توجه کنید، صدای تنفس را بشنوید و جریان هوا را روی گونه خود احساس کنید. اگر نفس نمی کشد؛ بلافاصله احیای قلبی ریوی (CPR) را شروع کنید.
ارزیابی نبض
کنترل جریان خون؛ نبض را در یک شریان بزرگ (مانند شریان کاروتید در گردن یا شریان رادیال در مچ دست) لمس کنید. نبض ضعیف یا نامنظم می تواند نشانه شوک یا مشکلات جدی باشد. اتصال به تنفس؛ اگر تنفس وجود نداشت یا بسیار ضعیف بود و نبض متوقف شد، CPR را ادامه دهید.
ارزیابی رنگ پوست، دما و رطوبت
شاخص های گردش خون؛ پوست را بررسی کنید. رنگ پریدگی، کبودی (سیانوز)، خشکی یا تعریق بیش از حد ممکن است نشانه شوک، کمبود اکسیژن یا هیپوترمی (دمای پایین بدن) باشد.
بررسی خونریزی شدید خارجی؛ کنترل سریع خونریزی؛ کنترل خونریزی شدید با فشار مستقیم.
بررسی های اضافی
وضعیت بهبودی؛ اگر قربانی بیهوش است اما نفس می کشد و نبض دارد، برای جلوگیری از آسپیراسیون (احتمال ورود استفراغ به مجاری تنفسی) او را در پهلوی خود قرار دهید.
چک لیست ارزیابی سریع
ایمنی؛ (آیا محله امن است؟) آیا او بیدار است؟ (AVPU)؛ آیا او نفس می کشد (آیا راه هوایی او پاک است؟) نبض داره؟ ; پوست چگونه است (رنگ، دما)؛ آیا خونریزی شدید است؟
اهمیت سرعت و دقت
در شرایط جنگی، ارزیابی سریع و دقیق علائم حیاتی می تواند تفاوت بین مرگ و زندگی باشد. اولویت ها، به ترتیب اهمیت برای بقای فوری، عبارتند از: ایمنی، تنفس، نبض و سپس سیگنال های دیگر. (ارزیابی هوشیاری به عنوان یک شاخص کلی سریع بلافاصله پس از ایمنی انجام می شود و به ما کمک می کند تا فوریت وضعیت را تعیین کنیم.)