به گزارش خبرگزاری انتخابتو، مرتضی پایهشناس مستندساز درباره تجربه اکران فیلمش «جریان کوچکی در وسط حر» در نوزدهمین جشنواره «سینما – قکریت» گفت: فیلمهای من قبلاً در جشنوارهها، اکرانهای متعدد و شبکههای نمایش خانگی دیده شده است. هر کدام از این مکان ها و سکوها در کنار دیگر ویژگی های بالقوه و فعلی سینمای مستند به دیده شدن و شناخته شدن بیشتر این ژانر کمک می کند. این دغدغه همیشگی من برای سال ها بوده است.
وی با اشاره به اینکه در جشنواره «سینما حقیقت» مخاطبی که به سینما می آید شناخت بیشتری دارد و می داند قرار است چه فیلمی ببیند، گفت: در جشنواره 2 نمایش داشتم که هر دو با استقبال خوبی مواجه شدند. تماشاگران از گروه های سنی مختلف فیلم را از دیدگاه های مختلف تماشا کردند و من از شنیدن نظرات مثبت و منفی آنها خوشحال شدم. به همت یاسر فریادرس تهیه کننده فیلم که خوشبختانه آقای بقایی هم تماشا کردند، پس از پایان جشنواره اکران ویژه ای برای اهالی وزارت امور خارجه برگزار کردیم. نگاه این دوستان به سینمای مستند دقیق و همدلانه است که برای من بسیار جذاب است.
کارگردان فیلم سینمایی «وطن پرستی» گفت: «آبراه کوچکی در وسط هور» سفری به گذشته و نیم نگاهی به تاریخ معاصر با محوریت مردم است. جوانانی که در شرایط سخت جسمی و روحی تصمیم مهمی گرفتند و برای ایران و مردمش فداکاری کردند. این فیلم خوانشی سیاسی نیست، نگاهی تاریخی به بخشی از تاریخ جنگ است، اما «انسان» در کانون این اتفاقات قرار دارد. بدون این جوانان، حضور و علاقه آنها، غیرممکن ها غیرممکن بود، اما آنها سعی کردند موانع را برطرف کنند. برای من این مضمون در فیلم مهم است و دوست دارم مخاطب بفهمد که زندگی ما در ایران هر روز به خصوص در سال های اخیر سخت است و اگر دغدغه پیشرفت، آزادی و استقلال ایران را داریم در این سال ها بارها مورد آزمایش قرار گرفته ایم.
کارگردان کورشون باران با اشاره به دیگر آثار خود اینگونه ادامه داد: من کارگردانی هستم که در بیشتر فیلم هایم مخاطب را به فکر و امید دعوت می کنم. اگر داستان یک بخشدار فقید در وطن پرستی را بگویم، او را قهرمان معرفی می کنم و از مخاطبان می خواهم که به یاد داشته باشند که ملتی که «قهرمان» داشته باشد، شکست نخواهد خورد. امید ما به ایران و افرادی مانند بخشدار هویزه است که در سخت ترین شرایط مردم و مسئولیت خود را فراموش نمی کنند. در «فیلم ناتمام برای سومیا» مهر پدر امید را در دل تماشاگر زنده نگه می دارد، شاید این مهر باعث می شود دخترش سمیه در برابر ایدئولوژی احساس شکست کند. در «گلوله باران» امید در قدرت «زندگی» است که شخصیت را از بن بست نجات می دهد. در «گلوله باران» جنگ زیبا نیست، حرکت مردم مهم است. در «ابراه کوچکی مر میان هور» جوانان فیلم شاد، شوخ طبع و پرتلاش هستند. چهره های معصوم آنها مخاطب را با خود همراه می کند. آنها مثل ما هستند، شوخی می کنند، خسته می شوند، اما در نهایت بخشی از این تاریخ می شوند، جاودانه می شوند. عبور از بحران ها بدون امید آسان نیست.
کارگردان مستند کوتاه «چاب» گفت: امیدوارم شرایط برای اکران «رودخانه کوچکی در میانه هور» فراهم شود، ما قبل از جنگ رمضان برنامه های زیادی داشتیم، اما جنگ فرا رسید و مجبور شدیم دوباره برنامه ریزی کنیم، این روزها تلویزیون خانگی فضایی را برای تماشای مستند ایجاد کرده است که امیدوارکننده است، هرچند که بی نقص نیست، احتمالاً بعد از چند اکران فیلم، با تصمیم سازنده، اکران فیلم روی پلتفرم قرار خواهد گرفت.
این اصولگرا در بخشی دیگر از این گفت و گو با اشاره به اینکه مفاهیم مهمی مانند میهن پرستی و میهن پرستی تاریخ مصرف ندارند، اما پرداختن اغراق آمیز به آن ها انزجار بیشتری ایجاد می کند، خاطرنشان کرد:
وی ادامه داد: نمیخواستم در «جریان کوچکی در میانه هور» درباره ایران فیلم بسازم، ابتدا قرار بود درباره یک عملیات یا شخصیت مهم دفاع مقدس فیلم بسازم، اما آنچه در فیلم بافته شده خلاصهای از اعتقاد و استراتژی من در ساخت این فیلم است. دستورات و شعارها بلای جان ایران است». همه آنها مفاهیم عمیق و ارزشمندی هستند.
این اصولگرا در پایان خاطرنشان کرد: اگر مستندساز به کاری که انجام می دهد اعتقاد نداشته باشد، صرفاً در حال انجام وظیفه است و به نظر من این کار برای مشتری خوشایند نیست و به عنوان موفقیت تلقی نمی شود. برای صحبت درباره ایران و جلب توجه به مشکلات پیش روی یک ایرانی نیازی به زمان، تبصره یا قانون خاصی نیست. ایمان ما در گفتن حقیقت و اصلاح خطاها مهم است.
59243
گردآوری شده از رسانه خبر آنلاین